 |
Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη |
Το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου θα έπρεπε
λογικά να είναι αναμενόμενο και από τους εντός, αλλά και από τους εκτός της
Ελλάδας μνημονιακούς. Κι αυτό, γιατί η αφύπνιση του ελληνικού λαού, ήταν
εξαρχής η αναπότρεπτη συνέπεια της εγκληματικής αμετροέπειας των
αδιέξοδων απαιτήσεων αυτών των επαίσχυντων μνημονίων και των συμπαρομαρτούντων,
που τον εξαθλίωσαν, και που κατεδάφισαν ότι δημιούργησε τα
τελευταία δέκα χρόνια.
Ωστόσο, οι αφόρητες πιέσεις έξωθεν, από κοινού και με τη συνέχιση της
άθλιας τρομοκράτησης του λαού, στο εσωτερικό της χώρας, φαίνεται να
προέρχονται από την ελπίδα ότι οι, ασύστολα, εκφραζόμενες σχετικές
επιθυμίες της κυρίας Μέρκελ και των πέριξ αυτής, μπορεί να ενσωματωθούν σε
προσεχές κατευθυνόμενο εκλογικό αποτέλεσμα της χώρας.
Όπως δείχνουν οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία του
ελληνικού λαού έχει, ευτυχώς, συνειδητοποιήσει ότι η παραμονή στο
θανατηφόρο καθεστώς των μνημονίων κλπ, τον αποτελειώνει από κάθε πλευρά, και
επιτέλους έχει αποφασίσει να σωθεί με κάθε θυσία.
Ασφαλώς, η πρόσκαιρη ακυβερνησία της χώρας, αν και αναπόφευκτη με
τις παρούσες συνθήκες, αποτελεί σοβαρό πρόβλημα. Πως, όμως, να είναι ποτέ
νοητή η συνύπαρξη, στη ίδια κυβέρνηση, αυτών που υπηρέτησαν μέχρι τέλους, τους
αιμοβόρους και αδιέξοδους όρους των μνημονίων, και των άλλων που αντιστάθηκαν
και που αρνήθηκαν να θέσουν την υπογραφή τους, κάτω απ’ αυτά; Πως, επίσης, να
μπορεί να δικαιολογηθεί η αγωνία των μνημονιακών, να συμμετάσχουν σε μια
ελληνική κυβέρνηση όταν, ακριβώς, το αποτέλεσμα των εκλογών στρέφεται κάθετα,
και με όλους τους τρόπους, εναντίον αυτών που κατέστρεψαν το παρόν και το
μέλλον του; Ιδίως, και αφού ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δήλωσε ευθαρσώς ότι «το ΠΑΣΟΚ
είναι σάπιο»; Είναι δυνατόν, αλήθεια, να υποστηρίζει ο κ. Βενιζέλος
το σχηματισμό κυβέρνησης, που θα περιλαμβάνει εντός της « την πασοκική
σαπίλα»; Εκτός, βέβαια, κι αν, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξαιρεί τον εαυτό του από
το, σύμφωνα πάντοτε με τον ίδιο, «σαπισμένο κόμμα του»,
ακολουθώντας το προηγούμενο του τ. πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, που
δήλωσε διεθνώς ότι «κυβερνά ένα διεφθαρμένο κράτος», από το οποίο προφανώς
αποστασιοποιήθηκε ο ίδιος.
Αυτό το κυβερνητικό κενό θα περατωθεί, ασφαλώς, σύντομα. Και στη
συνέχεια, θα τεθούν επί τάπητος καίρια προβλήματα, στα οποία οι τρόποι
επίλυσης περιέχουν υψηλό ποσοστό κινδύνου.
Παρότι, καμιά μελλοντική κυβέρνηση δεν είναι δυνατόν να παραμείνει στην
εξουσία, αν δεν σπεύσει να απαλλάξει την Ελλάδα από τα μνημόνια της ντροπής και
της καταστροφής, επείγεται η επίλυση δύο ακανθωδών θεμάτων: