Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Ο Δημήτρης Καζάκης στον Αιμίλιο Λιάτσο - 25 Μαΐου 2015


Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και με πολύ μεγάλη τηλεθέαση δίωρη συνέντευξη, εφ’ όλης της ύλης, του οικονομολόγου και ιδρυτικού μέλους του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.), Δημήτρη Καζάκη, δόθηκε στο δημοσιογράφο Αιμίλιο Λιάτσο και στην εκπομπή «kontra 24’» στις 25 Μαΐου 2015, στο τηλεοπτικό κανάλι kontra channel.

Μην ακούτε τους επαγγελματίες ψεύτες

του Δημήτρη Καζάκη
Αν δεν πληρώσουμε το ΔΝΤ δεν θα γίνει τίποτε. Το ίδιο το Ταμείο δίνει έως και 24 μήνες δυνατότητα διαπραγμάτευσης. Ούτε καν οι οίκοι αξιολόγησης θα κατατάξουν τη χώρα σε default αν δεν πληρωθεί το ΔΝΤ και η ΕΚΤ.
Και παρά τα ψέμματα του Βαρουφάκη, πάνω από 20 χώρες δεν έχουν πληρώσει το ΔΝΤ από τη δεκαετία του 1960 έως σήμερα. Στις περισσότερες περιπτώσεις το ίδιο το ΔΝΤ συγκατέθεσε να διαγραφούν οι υποχρεώσεις τους.
 
 

Μα θα γίνουμε «μπαταχτσήδες»;



του Όθωνα Κουμαρέλλα

Πολλοί προσδίδουν στο χρέος και στην αποπληρωμή του είτε μια ιδεολογική, είτε μια ηθικής τάξης διάσταση.

Πράγματι, στο άκουσμα και μόνο της φράσης περί μονομερούς διαγραφής του χρέους, πολλοί -άλλοι καλοπροαίρετα και άλλοι σκόπιμα και υποκριτικά- εξανίστανται. Είναι χαρακτηριστική η φράση: «Μα θα γίνουμε μπαταχτσήδες;».

Όντως όταν πρόκειται για μια απλή συναλλαγή μεταξύ δύο ιδιωτών, ας πούμε π.χ., ότι κάποιος που αντιμετωπίζει μια ανάγκη, προσφεύγει, στους φίλους του, ή σε κάποιον συγγενή του, ζητά τη βοήθειά τους και καλοπροαίρετα κάποιος διατίθεται και του δίνει τα δανεικά που ζητά. Αν ο προσφεύγων στη βοήθεια και στην αλληλεγγύη και τελικά αφού εξυπηρετήσει την ανάγκη του, αρνείται να επιστρέψει τα χρήματα που έλαβε, τότε πράγματι αυτός είναι «μπαταχτσής» και η συμπεριφορά του μπορεί να χαρακτηριστεί ανήθικη και κατάπτυστη, αφού εκμεταλλεύτηκε την καλοσύνη και ενδεχομένως την αφέλεια του ανθρώπου που τον βοήθησε, ο οποίος -και πολλές φορές- δεν έχει τρόπο να διεκδικήσει την επιστροφή των χρημάτων του.

Ωστόσο όταν δημιουργείται μια σχέση δανειστή - οφειλέτη μεταξύ π.χ. μιας τράπεζας και ενός ιδιώτη, ή μιας επιχείρησης, πολύ περισσότερο αν αυτή η σχέση αφορά σε ένα ολόκληρο κράτος στο ρόλο του οφειλέτη και η εξέλιξη αυτής της σχέσης επηρεάζει την πορεία μιας ολόκληρης χώρας και εκατομμυρίων πολιτών, η σχέση αυτή προσλαμβάνει εντελώς διαφορετικές διαστάσεις, τόσο στα ποσοτικά, όσο και στα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά, όπου κυριαρχούν τα ζωτικά συμφέροντα των αντισυμβαλλομένων και οι συσχετισμοί δύναμης που αναπτύσσονται. Ο δανειστής, συνήθως μια τράπεζα, ή ένας όμιλος τραπεζών,

Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

Διάλυση της Ευρωζώνης λόγω πολιτικής ανεπάρκειας

του Γεωργίου Εμ. Δημητράκη

 Στόχος της Συνθήκης της Ρώμης που υπογράφτηκε το 1957 (ΕΟΚ) από τις ιδρυτικές χώρες Βέλγιο, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο και Ολλανδία ήταν ή ιδέα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η συμβολή αυτών στην λειτουργική δόμηση της πολιτικής Ευρώπης ως καθοριστικό βήμα για  την πληρέστερη ενοποίηση της Ευρώπης, με κοινή δράση την οικονομική και κοινωνική πρόοδο των λαών, των όρων διαβίωσης και απασχόλησης των λαών με συντονισμένες δράσεις για την εμπέδωση των αξιών, της ισότητας, της αλληλεγγύης, της εμπιστοσύνης, την εξασφάλιση της σταθερότητας, την επέκταση της οικονομίας, της ισορροπίας στις συναλλαγές και συνθήκες θεμιτού ανταγωνισμού. Και όλα αυτά προς αποτροπή νέων πολεμικών συρράξεων μετά τις τραυματικές εμπειρίες των 2 Παγκοσμίων Πολέμων που ξεκίνησαν από ευρωπαϊκό έδαφος και αιματοκύλησαν την ανθρωπότητα.

Η επέτειος των 50 χρόνων από την υπογραφή της ίδρυσης της ΕΟΚ/ΕΕ εορτάστηκε το έτος 2007 με λαμπρές εκδηλώσεις  από τα Κράτη-μέλη (27) εις την ειδική Σύνοδο Κορυφής εις το Βερολίνο υπό την προεδρία της Ανγκελα Μερκελ   με υπογραφή Διακήρυξης των Αξιών της Ε.Ε. και της ανάγκης περεταίρω συνεργασίας.

Όμως πέραν από τις εορταστικές εκδηλώσεις, τις συνηθισμένες και γνωστές Συναντήσεις Κορυφής, το καίριο ερώτημα που τίθεται κάθε τόσο από τους πολίτες της Ευρώπης προς τους Ευρωπαίους Ηγέτες, τους Θεσμούς της Ε.Ε. και των Οργάνων της είναι: σε τι συνίσταται το βαθύ νόημα της ύπαρξης της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης; Διότι κάθε τόσο, ο καθείς από εμάς, γινόμαστε γνώστες των διαφόρων έντονων διχογνωμιών, αντιπαραθέσεων και την παντελή έλλειψη

Σάββατο, 23 Μαΐου 2015

Τι ξέρετε για το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων 2015 και τον Αρμαγεδδώνα που προβλέπει για εμάς και την πατρίδα μας;



του Δημήτρη Καζάκη

Πόσοι γνωρίζουν το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθ-μίσεων 2015, το οποίο κατέθεσε η κυβέρνηση Τσίπρα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δηλαδή είναι δικής της "ιδιοκτησίας"; Λίγοι. Κι ενώ η παράσταση "σκληρή διαπραγμάτευση" συνεχίζεται, αυτός που θέλει να διαπιστώσει ότι η κυβέρνηση έχει πλέον παραιτηθεί από κάθε "κόκκινη γραμμή", από κάθε διαπραγμάτευση με γνώμονα το συμφέρον των πολιτών και της πατρίδας, δεν έχει παρά να βρει αυτό το Πρόγραμμα και να το διαβάσει.

Είναι στα ελληνικά και μπορεί να βρεθεί ολόκληρο στον ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (http://ec.europa.eu/europe2020/pdf/csr2015/nrp2015_greece_el.pdf)

Το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων 2015, συντάχθηκε (υποτίθεται) από την κυβέρνηση στα πλαίσια του European Semester 2015 (Ευρωπαϊκού Εξαμήνου 2015), το οποίο είναι διαδικασία που προβλέπεται από το νέο Δημοσιονομικό Σύμφωνο. Με βάση τις διαδικασίες του Εξαμήνου, οι κυβερνήσεις, μαζί και η ελληνική, καταθέτει Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το Πρόγραμμα αυτό εγκρίνεται, ή προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και κατόπιν ανατίθεται στην κυβέρνηση, υπό την άμεση και διαρκή εποπτεία των οργάνων της Ένωσης να το εφαρμόσει. Η διαδικασία αυτή ακολουθείται για όλες τις χώρες-μέλη της ευρωένωσης και είναι μόνιμη. Όχι παρωδική όπως υποτίθεται ότι είναι τα μνημόνια.

Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται θεσμικά η συνέχιση της πολιτικής των μνημονίων, ακόμη και για τις χώρες που τυπικά έφυγαν από αυτά. Η άγρια λιτότητα, οι οριζόντιες περικοπές, η διάλυση ακόμη και των υπολειμμάτων του κοινωνικού κράτους, καθώς και το

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Αν θέλει κάποιος να προκαλέσει πυρκαγιά στα Βαλκάνια και την Ελλάδα, υπάρχει καλύτερη συγκυρία;



του Δημήτρη Καζάκη

Η υπόθεση των Αλβανών ενόπλων που εισέβαλαν στο Κουμάνοβο με αποτέλεσμα δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, δεν είναι μια απλή περιθωριακή ιστορία κάποιων "εξτρεμιστικών" στοιχείων. Η Όλμπραιτ έτρεξε να εμπλέξει την Ελλάδα στην υπόθεση, προσπαθώντας να αθωώσει την μισθοφορική παραστρατιωτική οργάνωση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, UCK, η οποία συνεχίζει να δρα από το έδαφος του Κοσόβου.

Μπροστά σε νέα καντονοποίηση των Βαλκανίων.

Το επεισόδιο στο Κουμάνοβο δείχνει καθαρά ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ ενεργοποιεί ξανά ως αποσυνθετικό παράγοντα των Βαλκανίων τη συμμορία του UCK. Μέχρι τώρα η περιοχή που ελέγχει ο UCK, υπό την προστασία του ΝΑΤΟ, χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την συγκέντρωση και εκπαίδευση Ευρωπαίων κυρίως μισθοφόρων από ιδιωτικές εταιρείες, προκειμένου να προωθηθούν προς το νότο της Τουρκίας και ύστερα στη Συρία.

Και ξαφνικά "άγνωστοι" ένοπλοι εισέβαλαν στο Κουμάνοβο. Αμέσως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ διέταξαν τον Γκρούεφσκι και την κυβέρνηση μαριονετών των Σκοπίων να τα βρει με τους Αλβανούς. Σκοπός των ευρωατλαντικών είναι η καντονοποίηση του κράτους των Σκοπίων στη βάση μιας χαλαρής ομοσπονδίας με Αλβανικούς θύλακες. Πρελούδιο γενικευμένου πολέμου.

Με άλλα λόγια και με αιχμή τα Σκόπια, τα Βαλκάνια μπαίνουν σε μια νέα περίοδο καντονοποίησης υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Θα την γλυτώσει αυτή τη φορά η Ελλάδα; Δείτε τι συμβαίνει. Οργανώνεται -καθόλου τυχαία- στην περιοχή της Φλώρινας συνέδριο Σκοπιανών πρακτόρων. Το υπουργείο εξωτερικών της Ελλάδας αδιαφορεί. Ίσως γιατί το συγκεκριμένο συνέδριο εντάσσεται στα "μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης", που τα ξέρει αποκλειστικά και μόνο η κυβέρνηση, το ΝΑΤΟ και οι μαριονέτες τους στα Σκόπια.

Σκόπιμα ξέφραγο αμπέλι η χώρα.

Αν παρ’ ελπίδα συμβεί στην περιοχή της Φλώρινας, με αφορμή το συνέδριο, ή και χωρίς αφορμή, κάτι ανάλογο με εκείνο που συνέβη στο Κουμάνοβο, η Ελλάδα δεν έχει δυνατότητα αποτροπής. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις φρόντισαν να αποψιλώσουν ολόκληρη τη δυτική Μακεδονία από σχηματισμούς

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

Χαρείτε έναν υπουργό οικονομικών που έχουμε...

του Δημήτρη Καζάκη

Ο κ. Βαρουφάκης έδωσε μια εκ βαθέων συνέντευξη στον κ. Χατζηνικολάου αποκαλύπτοντας τον βαθύτερο ψυχισμό του και κυρίως το πόσο φτιαχτή είναι η λεγόμενη διαπραγμάτευση με τους δανειστές.

1. Ο Βαρουφάκης μας αποκαλύπτει ότι η κυβέρνηση προχωρεί σε "κινήσεις ρήξης" για να μην υπάρξει ρήξη. Κι έτσι "ως δια μαγείας" βρέθηκαν λεφτά από το ΔΝΤ για να πληρωθεί η τρέχουσα οφειλή στο ΔΝΤ. Δεν μας είπε όμως, ότι τα 650 εκατ. ευρώ τα χρωστάμε. Πέρασαν στο δημόσιο χρέος που έτσι αυγάτισε. Ποιος πιάστηκε κορόιδο; Πάντως όχι ο κ. Βαρουφάκης που στον κόσμο του Χάρι Πότερ όπου ζει μπορεί να βρίσκει λεφτά "ως δια μαγείας". Το κορόιδο είμαστε εμείς που θα χρειαστεί να τα πληρώσουμε με το αίμα μας.

Το ΔΝΤ έκανε αυτό που κάνει πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις. Προκειμένου να μην υπάρξει αθέτηση πληρωμής κι έτσι ο λαός αντιληφθεί ότι το να μην πληρώσεις τους δανειστές δεν σημαίνει τίποτε το καταστροφικό για τον ίδιο, δίνει εκτάκτως χρήματα για να συνεχίσει η πληρωμή στο μαγκανοπήγαδο του χρέους.

2. Εδώ ο Βαρουφάκης αρνείται να πει "κακή κουβέντα" για τον φίλο του τον Μάριο, όχι του γνωστού παιχνιδιού Σούπερ Μάριο, αλλά του Ντράγκι. Τον θεωρεί ως τον καλύτερο κεντρικό τραπεζίτη. Έστω κι αν μπροστά του ο Αλ Καπόνε ήταν ερασιτέχνης. Δυστυχώς για τον κ. Βαρουφάκη η Ελλάδα υπήρξε μια "παράπλευρη απώλεια" της προσπάθειας του Μάριο να διασώσει το ευρώ. Τι ευτυχία!
Ευτυχώς που θα πεθάνουμε εμείς για να σωθεί το ευρώ και ακόμη πιο ευτυχώς που έχουμε υπουργούς σαν τον Βαρουφάκη που εγγυώνται ότι ο φίλος τους Μάριο θα τα καταφέρει. Αλήθεια, για ποιόν δουλεύει ο κ. Βαρουφάκης; Για τους ληστές, ή για τους 'Ελληνες πολίτες;


3. Εδώ ο Βαρουφάκης εξομολογείται όχι μόνο ότι έχει άριστες σχέσεις με τον κ. Σόιμπλε, μιας και δεν τους χωρίζει τίποτε, αλλά αποκαλύπτει ότι έχει συνάψει μια συμφωνία με το γεράκι των δανειστών: ότι λέμε μεταξύ μας, κεκλεισμένων των θυρών, μένει μεταξύ μας κι αυτή τη συμφωνία την τηρούμε και οι δυό, λέει ο Βαρουφάκης.

Αλήθεια με ποιό δικαίωμα κλείνει τέτοιου τύπου συμφωνίες ο κ. Βαρουφάκης; Ως ιδιώτης συναντιέται με τον κ. Σόιμπλε; Οι "κλειστές πόρτες" έχουν πάντα θύμα τον Έλληνα πολίτη ο οποίος ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ να γνωρίζει απο πρώτο χέρι τις μεθοδεύσεις που αφορούν την χώρα του και την ζωή του. Όπως και τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται στο όνομά του.


4. Με τον Γιάννη (Στουρνάρα) έχουμε μια μακρά ιστορία φιλίας, μας λέει ο κ. Βαρουφάκης. Βλέπετε η μόνη διαφορά μεταξύ τους είναι τα "ν" με τα οποία γράφουν το όνομά τους. Όλοι κολλητοί βρε παιδί μου βρέθηκαν ξαφνικά σε όλες αυτές αυτές τις θέσεις κλειδιά. (Ο Στουρνάρας με τον Βαρουφάκη, ο ΓΑΠ με τον Σαμαρά και τόσα άλλα παραδείγματα). Συνέχεια η ίδια και η ίδια παρέα εναλλάσσεται σε θέσεις κλειδιά στην διακυβέρνηση της χώρας και εμείς πάμε από το κακό στο χειρότερο.


5. Φόρος στις 500 πλουσιότερες οικογένειες. Θα δούμε γι' αυτό, απαντά ο Βαρουφάκης. Εδώ ο Βαρουφάκης δείχνει καθαρά ποιων μεγάλων συμφερόντων είναι εντεταλμένος. Απολαύστε την υπεκφυγή του... Για το ξεκοίλιασμα των μισθωτών, συνταξιούχων, ελευθεροεπαγγελματιών, μικρομεσαίων με δημευτικούς φόρους, εκεί δεν θα βρείτε να διαφωνεί ο κ. Βαρουφάκης.


6. Στο Eurogroup δεν γίνεται διαπραγμάτευση. Τις αποφάσεις παίρνουν σκοτεινά κέντρα τεχνοκρατών. Τάδε έφη Βαρουφάκης. Ομολογεί ότι ο ίδιος είναι ανδρείκελο σε εικονικές διαπραγματεύσεις, για το θεαθήναι και δεν τρέχει απολύτως τίποτε. Ο κ. Βαρουφάκης πάσχει από το σύνδρομο του ψυχρού δολοφόνου που θέλει να βροντοφωνάξει καταπρόσωπο ότι εγώ το έκανα κι εσείς -όλοι εσείς τα κορόιδα- που με ψηφίσατε και νομίζετε ότι κάνουμε διαπραγματεύσεις δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε.


Ο κ. Βαρουφάκης μπήκε στην κυβέρνηση εντεταλμένος συγκεκριμένων μεγάλων συμφερόντων και το μόνο που επεδίωξε είναι μια παγκόσμια καριέρα ψυχρού δολοφόνου. Να γιατί δεν βρίσκει να πει τίποτε κακό για τον φίλο του τον Μάριο, ή τον Σόιμπλε. Πάτησε στην πλάτη μας για να αποδείξει ότι είναι χρήσιμος στα "σκοτεινά κέντρα" που παίρνουν τις αποφάσεις ερήμην των πολιτών, ώστε να τον υιοθετήσουν τα μεγάλα σαλόνια της παγκόσμιας πολιτικής. Με τις υγείες μας!