Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

Μίκης Θεοδωράκης: Την επανάσταση δεν την διαπραγματεύεσαι. Την κάνεις! Το ίδιο και την Αντίσταση.



Την επανάσταση δεν την διαπραγματεύεσαι. Την κάνεις! Το ίδιο και την Αντίσταση. Από τη στιγμή που η Αντίσταση κατά του Μνημονίου έγινε αντικείμενο διαπραγμάτευσης, δεν είναι πια Αντίσταση αλλά παγίδευση στην λογική του Μνημονίου συμπαρασύροντας και εκμηδενίζοντας το Μέτωπο των χθεσινών αντιμνημονιακών δυνάμεων. Έτσι οι δυνάμεις αυτές από μοχλός πίεσης μετατρέπονται σε ποσοστό εκλογικής επιρροής των παρατάξεων που στηρίχθηκαν στην αντιμνημονιακή φόρτιση ορισμένων τμημάτων του λαού (ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητοι Έλληνες), για να τα εκφυλίσουν σε εκλογικούς οπαδούς-υποστηρικτές βουλευτικών εδρών παγιδευμένων στο υπάρχον Σύστημα Εξουσίας που τις χρησιμοποιεί σαν βιτρίνα δημοκρατίας και άλλοθι στην αδιατάρακτη κατά τα άλλα και συνεχώς αυξανόμενη καταστρεπτική της πολιτική.

Πράγματι περιμένουμε να ακούσουμε σε ποια περίπτωση τα δύο «αντιμνημονιακά» κόμματα εμπόδισαν την τρικομματική κυβέρνηση-εντολοδόχο της Τρόικα να αλλοιώσει την πολιτική της και σε ποια περίπτωση κατάφεραν να αντιστρέψουν το κλίμα έστω και για ένα φιλολαϊκό μέτρο, ακόμα και το πιο ανώδυνο. Αλλά και στην περίπτωση που αποφασίσουν να υψώσουν τον τόνο μέσα στη Βουλή στοχεύοντας σε λύσεις φιλολαϊκές, με ποιο τρόπο θα τις επιβάλουν, εφ’ όσον μέσα στη Βουλή τα κουκιά είναι μετρημένα, ενώ απ’ έξω από τη Βουλή καταφέρανε το αλλοτινό ζωντανό μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας και αντίστασης να το μεταβάλουν σε έρημο τοπίο…

Δεν κατάλαβαν ακόμα οι ηγέτες της Αριστεράς ότι χωρίς την στήριξή τους πάνω σε ένα ζωντανό μαχητικό λαϊκό κίνημα καταλήγουν να γίνουν άλλοθι δημοκρατικότητας, ιδιαίτερα στη σημερινή Βουλή, που βαρύνεται με σωρεία αντισυνταγματικών πράξεων και που ο μοναδικός της ρόλος είναι να κάνει Νόμους τις εντολές της Τρόικα και να τις ψηφίζει;

Τώρα ορισμένοι άρχισαν να συνέρχονται από τη μέθη της βουλευτικής εξουσίας και να διαπιστώνουν τη γύμνια τους μετά από την καταδίκη σε θάνατο του μαζικού αντιστασιακού κινήματος, δηλαδή του μοναδικού όπλου-στηρίγματος απέναντι στο φρούριο της συστημικής εξουσίας.

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Το εκπαιδευτικό κουπόνι έρχεται να σκοτώσει το δημόσιο σχολείο



Όλα δείχνουν ότι το τελειωτικό χτύπημα στη δημόσια παιδεία θα δοθεί με όπλο το εκπαιδευτικό κουπόνι (School voucher ) που συνδυάζεται με την ελεύθερη επιλογή σχολείου από τις οικογένειες των μαθητών. Στο τέλος του κειμένου θα σας πω μία ιστορία που θα μοιάζει με ιστορία συνωμοσίας .Η αλήθεια είναι ότι δεν θα μπορούσε να είναι κάτι διαφορετικό από τη στιγμή που αναφέρεται σε συνωμότες .Για εκείνους που συνωμοτούν εις βάρος της δωρεάν και δημόσιας παιδείας της χώρας.

Τι είναι το εκπαιδευτικό κουπόνι (voucher)
Το εκπαιδευτικό κουπόνι θα δίνεται στους γονείς κάθε παιδιού και θα αντιστοιχεί στα έξοδα της φοίτησής του για ένα έτος .Οι γονείς θα αναζητούν το καλύτερο σχολείο για το παιδί τους σε μια μεγάλη βάση δεδομένων που θα περιέχει όλα τα στοιχεία των σχολείων της χώρας. Αν επιλέξουν ιδιωτικό σχολείο προφανώς θα πληρώνουν τη διαφορά .Στην αρχή κάθε εκπαιδευτικού έτους ο κάθε διευθυντής σχολείου θα πηγαίνει στην τράπεζα με τα κουπόνια που θα έχει καταφέρει να μαζέψει και θα τα εξαργυρώνει σε χρήματα. Με τα χρήματα αυτά θα πρέπει να καλύψει όλα τα λειτουργικά έξοδα του σχολείου του (μισθοί εκπαιδευτικών , ρεύμα, νερό, τηλέφωνο ,κτιριακή συντήρηση ,πετρέλαιο , εξοπλισμός εποπτικών μέσων κ.α).Κοντολογίς το κάθε σχολείο θα έχει το δικό του budget  (ανάλογα με τον αριθμό των εγγραφών ) και με αυτό θα πρέπει να  καλύπτει όλα τα λειτουργικά έξοδα για ένα έτος, σα να ήταν μια αυτόνομη επιχείρηση.
Επειδή παρακάτω θα ακούσετε πράγματα εξωφρενικά που θα δυσκολεύεστε να πιστέψετε θέλω να σας πληροφορήσω ότι υπάρχει μεγάλη διεθνής εμπειρία και ότι όμοιες ή παρόμοιες πρακτικές έχουν ήδη εφαρμόσει αρκετές χώρες όπως η Αγγλία,  οι Η.Π.Α., η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, η Σουηδία , η Δανία, η Ολλανδία κ.α. Επίσης αναρωτηθείτε πόσο δύσκολο ήταν πριν από 3-4 χρόνια να πιστέψετε κάποιες φωνές που μίλαγαν για αύξηση ωραρίου , για απολύσεις , για συγχώνευση σχολείων και για μείωση μισθών.

Θεωρία συνομωσίας ή πράξεις συνωμοτών
Ποιες είναι όμως οι αιτίες που η κυβέρνηση φαίνεται ότι μελετά πολύ σοβαρά την εφαρμογή του μοντέλου του εκπαιδευτικού  κουπονιού  ; Η απάντηση βρίσκεται στην παροιμία « με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια»: Από τη μία θα δώσει ένα νέο κτύπημα στο κοινωνικό κράτος ( συρρίκνωση δημόσιας παιδείας) και από την άλλη θα ευνοήσει τα ιδιωτικά συμφέροντα και τους αγαπημένους της «σχολάρχες»(δίνοντάς τους κρατική χρηματοδότηση αφού οι γονείς θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν το voucher και στα ιδιωτικά σχολεία).

Α)  ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Το κλειδί της όλης υπόθεσης είναι να μεταφέρει την ευθύνη για το ποια δημόσια σχολεία θα συνεχίσουν να υπάρχουν και ποια θα κλείσουν στους γονείς. Δίνοντας σε εκείνους το δικαίωμα επιλογής σχολείου ( χωρίς κανένα πλέον γεωγραφικό όριο που υπήρχε μέχρι σήμερα και που επέτρεπε στα παιδιά να φοιτούν μόνο σε σχολεία της περιοχής κατοικίας τους) ουσιαστικά θα τους βάζει να ψηφίζουν ποια σχολεία είναι καλά( πολλές επιλογές γονέων)  και ποια είναι κακά .Φυσικά τα κακά σχολεία θα λειτουργούν με χαμηλό ετήσιο budget και τελικά θα κλείνουν αφού δεν θα έχουν αρκετούς πελάτες. Ουσιαστικός λοιπόν στόχος είναι το κάθε σχολείο να λειτουργεί σα μια αυτόνομη επιχείρηση που το μέλλον της θα κρίνεται από τις πωλήσεις της (εγγραφές μαθητών).Όσον αφορά τους εκπαιδευτικούς που θα ανήκουν σε ένα σχολείο που θα αναγκαστεί να κλείσει λόγω χαμηλής ζήτησης από τους γονείς το υπουργείο έχει φροντίσει να πάρει τα μέτρα του. Μέχρι σήμερα αυτοί οι εκπαιδευτικοί χαρακτηρίζονταν « υπεράριθμοι» και το υπουργείο παιδείας ήταν υποχρεωμένο να τους διασφαλίσει νέο σχολείο για να εργαστούν και μάλιστα κατά προτεραιότητα σε σχέση με άλλες χαρακτηρισμένες ομάδες ( από μετάθεση , διάθεση ΠΥΣΔΕ-ΠΥΣΠΕ, κλπ).Από εδώ και στο εξής αυτοί οι εκπαιδευτικοί απλά θα απολύονται αφού το υπουργείο παιδείας έχει σκοπό να νομοθετήσει την υπαγωγή των οργανικών θέσεων κατευθείαν στα σχολεία .Ήδη έχει εξαγγείλει ότι μέχρι τις αρχές του Ιουλίου του 2014 θα δοθεί οργανική θέση σε συγκεκριμένο σχολείο ,και μάλιστα χωρίς περιορισμό ωρών,  σε όλους τους εκπαιδευτικούς .Ας καταλάβουμε ότι αυτό είναι μόνο το «τυράκι της φάκας».
Βέβαια για να διευκολυνθεί  η εφαρμογή του εκπαιδευτικού  κουπονιού  έχει γίνει μια απίστευτη προετοιμασία από πλευράς του υπουργείου παιδείας.(αυτοαξιολόγηση σχολικής μονάδας, ατομική αξιολόγηση, σύστημα καταγραφής δεδομένων my school, σταθμισμένες εξετάσεις με τη χρήση τράπεζας θεμάτων).

Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

Το δικό μας στοίχημα



του Δημήτρη Καζάκη

Η επίσημη πολιτική σκηνή έχει πάψει προ πολλού να αναλύεται με όρου κοινής λογικής. Ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης, τόσο ως προς τα πρόσωπα, όσο κι ως προς τις δεσμεύσεις που καλείται να υπηρετήσει, έχει περάσει πια στη δικαιοδοσία της ψυχιατρικής. Μόνο άκρως προβληματικές προσωπικότητες με παθολογική ιδιοτέλεια και αναισθησία που υπερβαίνει κάθε πιθανό ανθρώπινο μέτρο, μπορούν να υπηρετούν μια κυβέρνηση, η οποία έχει βαλθεί να δολοφονήσει εν ψυχρώ έναν ολόκληρο λαό και να διαλύσει μια ολόκληρη χώρα.

Από την άλλη έχουμε μια αντιπολίτευση που περί άλλων τυρβάζει. Ο κ. Τσίπρας ζει το όνειρο του ευρωπαίου statesman και δεν έχει ούτε μυαλό, ούτε χρόνο για αυτή τη δύσμοιρη επαρχία της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας που γεωγραφικά αποκαλείται Ελλάδα. Ο κ. Καμμένος ψάχνεται να δει τι θα απομείνει από την ομάδα πολιτικών τυχοδιωκτών που έχει μαζέψει γύρω του. Το ΚΚΕ περιμένει εναγωνίως την νέα κρατική επιχορήγηση, γιατί οι κομματικές αργομισθίες κοστίζουν. Η ΧΑ εγγυάται ότι ο εμφύλιος τύπου Ουκρανίας είναι πολύ πιο κοντά απ' ότι νομίζουμε. Ενώ η ΔΗΜΑΡ αγωνιά για το πώς θα αποκτήσει ξανά κυβερνητικό ρόλο.

Κι όλα αυτά καθώς η χώρα ολόκληρη βυθίζεται σε μια δύνη ολοκληρωτικής καταστροφής χωρίς επιστροφή. Έχω την αίσθηση ότι ακόμη κι ο Λομπρόζο θα είχε εκπλαγεί με τους έλληνες πολιτικούς. Με το σύνολό τους.

Από την άλλη, δειλά-δειλά, ένα όλο και μεγαλύτερο κομμάτι κόσμου ψελλίζει "βρείτε τα". Τις περισσότερες φορές ούτε και το ίδιο δεν ξέρει σε ποιον απευθύνεται. Είναι συχνά ένα κάλεσμα απελπισίας μπροστά σ' αυτά που έχει υποστεί και στα χειρότερα που γνωρίζει πια ότι θα του συμβούν στο πολύ άμεσο μέλλον.

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Πανικός πίσω από τα χαμόγελα



του Δημήτρη Καζάκη

Καθώς η οικονομία της ευρωζώνης παραπαίει, ο Ντράγκι αναγκάζεται να πάει εκεί που εξ ορισμού αποκλειόταν όταν ιδρυόταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Στη μείωση του βασικού επιτοκίου στο 0,15%, νέο ιστορικό χαμηλό, προχώρησε η ΕΚΤ. Πρόκειται για ιστορικό «χαμηλό», από τη θέσπιση του ευρώ την 1.1.1999 και την έκδοση τραπεζογραμματίων και νομισμάτων την 1.1.2002, έως σήμερα. Επίσης, ανακοίνωσε την μείωση των επιτοκίων για τις καταθέσεις των τραπεζών, σε αρνητικά επίπεδα, στο -0,10%.

Κινήσεις τυφλού πανικού και αδιεξόδου

Οι κινήσεις αυτές είναι εκδηλώσεις πανικού και μάλιστα τυφλού, μιας και δεν απαντούν στην ουσία του προβλήματος. Εδώ και τέσσερα τουλάχιστον χρόνια η ΕΚΤ επιχειρεί να απαντήσει στην ύφεση της ευρωζώνης με μέτρα νομισματικής χαλάρωσης και στήριξης. Το δόγμα που ακολουθεί ο Ντράγκι είναι εξαιρετικά απλοϊκό: Κάνει το χρήμα όσο πιο φθηνό και άφθονο γίνεται για τις τράπεζες με την ελπίδα ότι αυτές θα χρηματοδοτήσουν τις επιχειρήσεις στην οικονομία προκειμένου να γίνουν επενδύσεις.

Το πρόβλημα μ' αυτό το δόγμα είναι ότι δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Τέσσερα χρόνια τώρα το ίδιο βιολί. Μειώνονται τα επιτόκια μπας και επανεκκινήσει η οικονομία. Τζίφος η υπόθεση. Από το κακό στο χειρότερο. Το συνολικό επενδυτικό πρόβλημα της ευρωζώνης επιδεινώνεται, η ανεργία καλπάζει, το χρέος εκτινάσσεται, κοκ.

Και το χειρότερο; Μόνο αυτό το δόγμα έχει για να πορεύεται ο κ. Ντράγκι. Δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο εκτός από το να ρίχνει όλο και περισσότερο φθηνό χρήμα στην αγορά με την μάταια ελπίδα ότι οι τράπεζες, άγνωστο γιατί, άγνωστο πώς, άγνωστο πότε, να χρηματοδοτήσουν την οικονομία.

Ανυπαρξία αγοραστικής δύναμης το βασικό πρόβλημα

Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

Η πολιτική σήψη και το αδιέξοδο φτάνει στο έπακρο



του Δημήτρη Καζάκη

Υπάρχει η δυνατότητα ανατροπής της κυβέρνησης και των πολιτικών της; Μην ξεχνάμε ότι αυτό υποσχόταν κι ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά. Μπορεί μετεκλογικά η ηγεσία του να το ξέχασε, αλλά το ερώτημα παραμένει. Εκτός κι αν κανείς πιστεύει ότι δεν πρέπει να ανατραπεί το ταχύτερο δυνατόν αυτή η κυβέρνηση.

Ήδη έχει ανακοινωθεί η περαιτέρω μείωση των επικουρικών συντάξεων μέσα στον Ιούλιο. Μέχρι το τέλος του έτους επικουρικές και ασφαλιστικά ταμεία δεν θα υπάρχουν. Στα μέσα Ιουνίου θα γίνει η εκκαθάριση του νέου φόρου ακινήτων, η Α' δόση του οποίου θα πρέπει να πληρωθεί έως το τέλος Ιουλίου. Άντε να δούμε πόσοι θα είναι σε θέση να την πληρώσουν. Να θυμίσουμε απλά ότι ο προϋπολογισμός του 2014 προβλέπει αυξημένη επιβάρυνση κατά 44%.

Ταυτόχρονα, κι ενώ μετατέθηκε στο θερινό τμήμα της Βουλής η ψήφιση του νόμου που απαγορεύει την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στις παραλίες, πέρασαν στο ΤΑΙΠΕΔ προς πώληση πάνω από 90 παραλίες σ' ολόκληρη την χώρα. Με απλή απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αποκρατικοποιήσεων. Το ίδιο και άλλα 55 "φιλέτα" της δημόσιας γης.

Η κυβέρνηση βιάζεται...

Η κυβέρνηση βιάζεται μέσα στο καλοκαίρι να προικοδοτήσει τους δικούς της ολιγάρχες, τύπου Λάτση, με προνομιακά ακίνητα, παραλίες και γη σε τιμές ευκαιρίας. Ο λόγος είναι απλός. Το φθινόπωρο τίθεται θέμα χρηματοδοτικού κενού της ελληνικής οικονομίας. Προκειμένου να συμφωνηθεί ένα νέο πακέτο χρηματοδότησης του χρέους της Ελλάδας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, έχει τεθεί επί τάπητος η απαίτηση να περάσει η κυριότητα της δημόσιας περιουσίας στον ΕΜΣ.

Να τι βιάζονται να προλάβουν ολιγάρχες και κυβέρνηση. Να πάρουν τα "φιλέτα" πρώτοι οι Λάτσηδες σε εξευτελιστικές τιμές και να διαπραγματευτούν με τους Ευρωπαίους, όταν αυτοί θα έρθουν, μερίδιο από το συνολικό ξεπούλημα της χώρας. Να τι σημαίνει πατρίδα για τους ντόπιους ολιγάρχες και τους κυβερνώντες αυτή την χώρα.

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Τελείωσε το ζήτημα του νομίσματος;



του Δημήτρη Καζάκη

Μετά τις εκλογές οι ποδοσφαιρόφιλοι του είδους, αλλά και οι γνωστοί μας στυλοβάτες της έγκριτης -πλην άτιμης- δημοσιογραφίας, βιάστηκαν να βγάλουν την ετυμηγορία: οι Έλληνες τρομοκρατούνται με το εθνικό νόμισμα και την έξοδο από το ευρώ. Τα "κόμματα της δραχμής" ηττήθηκαν κι επομένως το όλο ζήτημα μπορεί να θεωρείται λήξαν. Οι αναλύσεις ποικίλουν. Από ηλίθιες, που απλά χυδαιολογούν και βγάζουν τα απωθημένα τους με αφορμή το εκλογικό αποτέλεσμα.  Έως εμβριθείς, που αναζητούν στον ψυχισμό του Έλληνα, αυτό που τον τρομάζει με το νόμισμα.

Βλέπετε, δεν είναι λίγοι εκείνοι που ξεφτιλίστηκαν και κατατροπώθηκαν στις αντιπαραθέσεις όλο το προηγούμενο διάστημα και απέδειξαν τόσο στο επίπεδο της επιστήμης, όσο και στην πράξη πόσο μεγάλα μηδενικά είναι. Τέτοιο ξεβράκωμα μπροστά σ' ολόκληρο τον ελληνικό λαό σε επιτηδείους της καθηγητικής έδρας, της δημοσιογραφίας και της πολιτικής απ' όλους τους χώρους, δεν υπήρξε ποτέ ξανά. Τώρα όλοι αυτοί αναζητούν την δικαίωσή τους στο εκλογικό αποτέλεσμα, όπως ο ένοχος που κρύβεται μέσα στον όχλο για να μην τον εντοπίσουν, ή όπως ο βλάξ που αισθάνεται περήφανος όταν η βλακεία του και μάλιστα η διατεταγμένη γίνεται της μόδας.

Η αλήθεια βέβαια είναι μία: Το νόμισμα δεν είναι επιλογή. Όποιο φετβά και να εκδώσει η διατεταγμένη δημοσιογραφία και πολιτική, το ζήτημα του νομίσματος θα παραμείνει κορυφαίο ζήτημα. Κι ο λόγος είναι απλός. Το νόμισμα δεν είναι κάτι αδιάφορο, όπως μας λένε οι μανιχαϊστές και οι δοκησίσοφοι της πολιτικής. Συνδέεται άρρηκτα με σχέσεις εκμετάλλευσης, καταπίεσης και κυριαρχίας. Είτε το ξέρει και το συνειδητοποιεί ο κόσμος, είτε όχι.

Κυριακή, 1 Ιουνίου 2014

Σημείο καμπής για τον ΣΥΡΙΖΑ

του Κώστα Λαπαβίτσα
Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές αποτελεί γεγονός ολκής για τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Προσφέρει τη δυνατότητα μεγάλων αλλαγών, αν και προέκυψε κυρίως λόγω της εκλογικής υποχώρησης της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και όχι λόγω της δυναμικής του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ. Το κεντρικό ζήτημα των εκλογών ήταν αν η χώρα είναι έτοιμη να προχωρήσει σε μια βαθιά ανατροπή του πολιτικού σκηνικού εδώ και τώρα. Φάνηκε ότι οι δυνάμεις της ανατροπής υπάρχουν, είναι μετρήσιμες, σε βαθμό που εκφράζονται από το ΣΥΡΙΖΑ βγήκαν πρώτες, αλλά το συνολικό αποτέλεσμα δε δείχνει ότι η ανατροπή θα προκύψει αυτόματα. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να δώσει την ώθηση που χρειάζεται, αλλάζοντας και τον εαυτό του.
Το χαρακτηριστικότερο στοιχείο του εκλογικού αποτελέσματος ήταν η πολυδιάσπαση της συνολικής ψήφου, πράγμα που συνέβη κυρίως γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατόρθωσε να δώσει όραμα ριζοσπαστικής κοινωνικής αλλαγής. Αντίθετα διάλεξε να αναμετρηθεί στις εκλογές κινούμενος προς το κέντρο και οδήγησε έτσι σε μείωση της εκλογικής του επιρροής. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έπεισε τα λαϊκά στρώματα ότι κατέχει την απάντηση στην κρίση, ότι έχει το πρόγραμμα και τους ανθρώπους για να ανατρέψει τη σκληρή κοινωνική πραγματικότητα που σταδιακά εμφανίζεται. Γι' αυτό και η ψήφος του συρρικνώθηκε, παρά το γεγονός ότι ήρθε πρώτος.
Η αντίφαση να έχει ο ΣΥΡΙΖΑ μειωμένη εκλογική επιρροή τη στιγμή ακριβώς που ο Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζεται για την πρωθυπουργία δείχνει παραστατικά ότι τα πολιτικά πράγματα βρίσκονται σε σημείο καμπής. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τη δυνατότητα να μετατραπεί σε κυρίαρχο πολιτικό κόμμα, αλλά μόνο αν προχωρήσει σε ριζοσπαστική ανανέωση της φυσιογνωμίας του. Αν αντίθετα συνεχίσει την πορεία προς το κέντρο, υπάρχει σαφέστατα ο κίνδυνος να υποχωρήσει κι άλλο η ψήφος του και να μη συμβεί ποτέ ο εκλογικός θρίαμβος της Αριστεράς.

Οι καταθέσεις στο στόχαστρο των επιτελείων της ευρωζώνης



του Δημήτρη Καζάκη

Σε πολύ λίγο καιρό για να διαθέτεις καταθετικό λογαριασμό θα υποχρεούσαι να πληρώνεις στην τράπεζα φύλακτρα. Δεν είναι πολύ μακριά η μέρα που θα πηγαίνει κανείς στην τράπεζα για να σηκώσει το μισθό του, ή την σύνταξή του και θα διαπιστώνει ότι του παρακράτησαν ένα ποσοστό. Ακόμη και μόνο για μια τραπεζική συναλλαγή ημέρας. Ενώ οι λίγοι που διαθέτουν ακόμη καταθέσεις, θα βλέπουν μήνα το μήνα να μειώνεται το ποσό λόγω αρνητικού επιτοκίου. Δηλαδή αντί να αποδίδει επιτόκιο η τράπεζα, θα αποδίδει ο καταθέτης σ' αυτήν.

Αν νομίζεται ότι κάτι τέτοιο είναι απίθανο, τότε προφανώς δεν προσέξατε τη νύξη του Μάριο Ντράγκι στις αρχές Μαΐου φέτος ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει ακόμη και την πιθανότητα αποπληθωρισμού. Πώς μπορεί να αντιμετωπίσει μια ένωση όπου κυριαρχούν τα νομισματικά μέσα άσκησης οικονομικής πολιτικής, την πιθανότητα αποπληθωρισμού; Μόνο μ' έναν τρόπο: το μηδενισμό των διατραπεζικών επιτοκίων της ΕΚΤ που βρίσκονται ήδη στο 0,25%, αλλά και την εισαγωγή αρνητικών καταθετικών επιτοκίων. Με άλλα λόγια οι τράπεζες θα αντλούν τσάμπα χρήμα από την ΕΚΤ και θα επιβαρύνουν τους καταθέτες με φύλακτρα.

Στις 27 Μαΐου ο Μάριο Ντράγκι μιλώντας σε μια διημερίδα στην Σίντρα της Πορτογαλίας είπε: "Υπάρχει κίνδυνος να καταληφθεί η οικονομία από αντιπληθωριστικές προσδοκίες" και να προκαλέσει σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις να καθυστερήσουν αγορές και επενδύσεις "σ' έναν κλασσικό κύκλο αποπληθωρισμού". Ο Ντράγκι και τα επιτελεία του ανησυχούν ιδιαίτερα μην και κυλίσει σε "κύκλο αποπληθωρισμού" η ευρωζώνη και διοχετεύει στις αγορές ότι η ΕΚΤ θα μειώσει επιτόκια και θα πάρει επιπλέον μέτρα τόνωσης όταν θα συνέλθει στις 5 Ιουνίου.

Εκλογικός απολογισμός και Εθνική προοπτική



του Νίκου Ιγγλέση

Μετά τέσσερα χρόνια εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών που έχουν μετατρέψει τη χώρα σε αποικία χρέους του Ράιχ και του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου τα αποτελέσματα των εκλογών του Μαΐου 2014 καταγράφουν τα πολιτικά αδιέξοδα της ελληνικής κοινωνίας.

Μελετώντας τα αποτελέσματα και συγκρίνοντάς τα με αυτά προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων διαπιστώνει κανείς ότι:

1.  Τα μνημονιακά κόμματα συρρικνώνονται σε σημαντικό βαθμό, αλλά όχι τόσο όσο θα ανέμενε κανείς αν αναλογιστεί την οικονομική και κοινωνική καταστροφή που έχουν προκαλέσει στη χώρα.

2.  Τα μνημονιακά κόμματα διαθέτουν αξιόλογες εκλογικές εφεδρείες που την κρίσιμη στιγμή μπορούν να διασώσουν τη συγκυβέρνηση Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ  και το καθεστώς επικυριαρχίας.

3. Η γκεμπελικής υφής προπαγάνδα, που από το Μάιο του 2010 παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των πολιτικών εξελίξεων, κορυφώθηκε το διάστημα πριν τις ευρωεκλογές, με το success story του «πρωτογενούς πλεονάσματος» του τέλους του Μνημονίου, της εξόδου στις αγορές και της διανομής «κοινωνικού μερίσματος» με αποτέλεσμα να περιορίσει τις απώλειες των μνημονιακών κομμάτων και να φρενάρει την άνοδο των αντιμνημονιακών.

4. Η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύεται αδιέξοδη, αφού μετά δύο χρόνια σκληρής λιτότητας και κοινωνικής εξαθλίωσης δε μπόρεσε να αυξήσει τα ποσοστά του σε σχέση με το 2012, Η πρωτιά που πέτυχε οφείλεται στη σημαντική πτώση της Ν.Δ.

5. Η Χρυσή Αυγή, παρά τις ποινικές διώξεις και την επικοινωνιακή επίθεση που δέχεται, επιτυγχάνει σημαντική αύξηση των ποσοστών της.

6. Το ΚΚΕ, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, παρουσιάζει συνεχή συρρίκνωση της δύναμής του.

7. Η αναξιοπιστία των μνημονιακών και κρυφομνημονιακών κομμάτων οδηγεί στην εμφάνιση, ελληνικής εκδοχής φαινομένων «μπερλουσκονισμού». Πρόκειται για τη δημιουργία κομμάτων και τοπικών συνδυασμών από επιχειρηματικά συμφέροντα.

8. Τα κόμματα και οι οργανώσεις που υποστηρίζουν την επάνοδο της χώρας στο εθνικό νόμισμα (δραχμή), κατακερματισμένα, οδηγήθηκαν σε πολιτική ανυπαρξία.

Ας δούμε αναλυτικά τα επί μέρους κόμματα, τη στρατηγική τους και τα εκλογικά αποτελέσματά τους.

ΣΥΡΙΖΑ

Το Ε.Πα.Μ. για το αποτέλεσμα των εκλογών




Το εκλογικό αποτέλεσμα κι εμείς

Φίλες και φίλοι, συναγωνίστριες και συναγωνιστές,

Η Πολιτική Γραμματεία  του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου ευχαριστεί όλους τους φίλους και τα μέλη,  που στρατεύτηκαν ανιδιοτελώς στην μεγάλη μάχη που δώσαμε συμμετέχοντας στις εκλογές της 25ης Μαΐου 2014 για το ευρωκοινοβούλιο. Τους ευχαριστούμε γιατί όλοι έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, παρά τις όποιες αδυναμίες, τις δυσκολίες και τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια αυτού του αγώνα. Ιδιαίτερα ευχαριστούμε τις φίλες και τους φίλους μας που δέχτηκαν να εκτεθούν, εμπλουτίζοντας το αγωνιστικό ψηφοδέλτιό μας και έδωσαν μαζί μας αυτόν τον υπέροχο αγώνα.

Η Πολιτική Γραμματεία επιχειρεί να προσεγγίσει ορισμένες καίριες -κατά την γνώμη της- πλευρές του εκλογικού αποτελέσματος και θέτει τις εκτιμήσεις αυτές στην κρίση των μελών και φίλων του ΕΠΑΜ.

Το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν μια ακόμη επιβεβαίωση της ισχυρής επιρροής που διατηρούν οι επίσημοι κομματικοί μηχανισμοί, αλλά και το σύστημα μαύρης προπαγάνδας. Το μεγαλύτερο μέρος του εκλογικού σώματος ψήφισε με βάση όχι προγράμματα και πολιτικές, αλλά ιδεολογικές και κομματικές συγγένειες. Για πρώτη φορά κατά την διάρκεια της μεταπολίτευσης υπάρχει ένα εκλογικό αποτέλεσμα που διαχωρίζει κάθετα το εκλογικό σώμα σε αριστερά και δεξιά, με την ακροδεξιά -και μάλιστα την φασιστική- να εισπράττει σημαντικά εκλογικά οφέλη.

Πρόκειται για μια τραγική εξέλιξη που μας πηγαίνει πίσω στα χρόνια της μετεμφυλιακής περιόδου, μόνο που σήμερα τείνει να εισάγει ολόκληρη την χώρα σε μια περίοδο προετοιμασίας ενός νέου εμφύλιου σπαραγμού.