του Δημήτρη Καζάκη
Τους
θαυμάσατε όλους αυτούς του απατρίδες Ευρωπαίους; Όλους αυτούς που εξασκώνται σε
δεκάρικους για "ευρωπαϊκά ιδανικά" και ευρωπαϊσμό; Τους είδατε όλους
αυτούς που βγάζουν σπυριά όταν μιλάμε για εθνική ανεξαρτησία και εθνική
αυτοδιάθεση; Είδατε πόσο ωραία υιοθέτησε τον επίσημο Γαλλικό σοβινισμό η
αριστερά του κ. Φίλη, που μόλις πριν δυο βδομάδες μας έδινε μαθήματα
καταγγελίας του "εθνικισμού" με την άρνηση του προφανούς, δηλαδή της
γενοκτονίας των Ποντίων;
Je suis
Francais, φωνάζουν όλοι ντυμένοι με τη Γαλλική σημαία. Δεν έχει σημασία ότι η
επίσημη Γαλλία εμπλέκεται σε πολεμικές επιχειρήσεις διάλυσης σε πάνω από 14
χώρες, κυρίως σε πρώην αποικίες της υποσαχάριας Αφρικής. Ούτε βέβαια θα
ασχοληθεί κανείς με τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα των πολέμων της Γαλλίας. Δεν
είναι τρομοκρατία αυτή. Ούτε η δημιουργία ενός τεράστιου κύματος προσφύγων από
τις πολεμικές επιδρομές της Δύσης.
Ούτε
ενόχλησε κανέναν το γεγονός ότι σχεδόν την επομένη οι Γάλλοι μαζί με τους
Αμερικανούς χτύπησαν τυφλά τη Ράκα, η οποία φέρεται ως κέντρο του Χαλιφάτου.
Από τα εκατοντάδες θύματα του τυφλού αεροπορικού χτυπήματος, η συντριπτική
πλειοψηφία ήταν άμαχοι, γυναίκες και παιδιά. Αλλά αυτοί δεν είναι Γάλλοι. Είναι
κάτι τρισάθλιοι τζιχαδιστές.
Ούτε
ενδιαφέρει όλους αυτούς το γεγονός ότι είναι απαράδεχτο με βάση το διεθνές
δίκαιο, την












