Τι μπορεί και πρέπει να γίνει με το δημόσιο χρέος της Ελλάδας;

του Δημήτρη Καζάκη

Καθώς έρχονται τα πολύ χειρότερα και η χώρα βυθίζεται σε αχαρτογράφητα νερά, υπό ένα ιστορικά πρωτοφανές -τουλάχιστον για ευρωπαϊκή χώρα- καθεστώς κατοχής των εταίρων της, η μαύρη προπαγάνδα οργιάζει. Μην τομήσει και η μεγάλη πλειοψηφία του λαού χρησιμοποιήσει τον κοινό νου και αντιληφθεί το αυτονόητο, ουαί κι αλλοίμονο. Έτσι και το κάνει θα μείνει από χαρτί υγείας, θα συλλαμβάνεται καθώς θα ταξιδεύει, θα απαχθεί από τους δανειστές για λύτρα, θα στερηθεί τα εσώρουχα και τις κάλτσες, θα ζει με βελανίδια και θα ζεσταίνεται με σβουνιές.

Κι όποιος δεν το πιστεύει, παραδίδεται αμέσως στην γκεστάπο των ειδικών. Κι αυτή η δικτατορία των ειδικών που μετατρέπει ακόμη και τα πιο αυτονόητα για τον κοινό νου, σε τεχνοκρατικές ανοησίες, είναι η χειρότερη απ' όλες. 49 κατασκευαστές πλυντηρίων, όπως έλεγε μια παλιά διαφήμιση, μας προτείνουν ευρώ! Η μεγαλύτερη μπούρδα που είναι σε θέση να ξεστομίσει ένας τεχνοκράτης, μέγας ειδικός με ακαδημαϊκές περγαμηνές, αρκεί για μια φυλλάδα όπως η Καθημερινή των Αλαφούζου-Βαρδινογιάννη να γίνει πρωτοσέλιδο.

του Στάθη

Σε είπανε τεμπέλη και σου φάγανε τα λεφτά από τα ασφαλιστικά ταμεία. Ουδείς ποτέ τιμωρήθηκε για αυτό. Είδες γύρω σου να προκόβουν τα κομματόσκυλα και οι γαζήδες της ήσσονος προσπάθειας, χωρίς να μπορείς να κάνεις τίποτα για αυτό. Αν άνοιγες το στόμα σου, σε έλεγαν γραφικό κι αν έσφιγγες τη γροθιά σου, φρόντιζαν να σου κόψουν το χέρι. Και συχνά το μαχαίρι το κρατούσαν οι σύντροφοί σου.

Για το χρηματιστήριο ουδείς τιμωρήθηκε, για τους Ολυμπιακούς ουδέποτε έγινε λογαριασμός. Συνήθισες. Aφησες τα ντόμπερμαν της διαπλοκής να σου τρώνε το μυαλό κάθε βράδυ στις οχτώ. «Τι να κάνουμε;» έλεγες. Ετσι δουλεύει το σύστημα. Μίζες, εξοπλιστικά, Ζήμενς, λαμόγια, αεριτζήδες, νταβατζήδες - αυτοί ήταν οι στυλοβάτες ευμάρειας μέσα στην οποίαν βυθιζόταν η «ισχυρά Ελλάς».

Συνένοχοι: καλλιτέχνες, διανοούμενοι και δημοσιογράφοι κι εσύ μόνος σου να....
αμφιβάλλεις - μήπως είναι έτσι η ζωή; Μήπως πρέπει να ’ναι έτσι; Χαζοχαρούμενη τηλεόραση, αλλά και σαρκοφάγος. Αρχισες να ξεχνάς τον πολιτισμό σου, την καταγωγή σου, την αρχοντιά σου. Σκυλάδες και νεόπλουτοι σε βάλανε στη μέση. Διεφθαρμένοι εκείνοι, διεφθαρμένον σε έλεγαν. Κι όταν αδυνάτισε για τα καλά το μυαλό σου

και άρχισε να ξεχνιέται μέσα στο «ωχ αδερφέ» η ψυχή σου, σου βγάλανε το χρέος. Σοκ! Και σε βάλανε στο μνημόνιο! Δέος! Φόβος! Αλλά κι ενοχή. Τιμωρούμεθα για τις αμαρτίες μας, σκεφτόσουν, θα περάσει κι αυτό. Μικρό το κακό, θα πληρώσουμε έστω για τα ανομήματα των άλλων, αυτών που τα φάγανε, αλλά θα ξαναβγούμε στο ξάγναντο. Οχι. Ηταν παγίδα. Για να φτιαχθεί μια νέα χώρα, τύπου Σιγκαπούρης, αλλά πιο κοντά στην Ευρώπη - για να γλιτώνουν τα κοράκια και τα μεταφορικά. Τα συρματοπλέγματα του προτεκτοράτου άρχισαν να υψώνονται γύρω σου.

Αγρια η λεηλασία. Αγρίεψες. Βγήκες στους δρόμους. Φούντωσαν οι Αγανακτισμένοι, το σύστημα τους δαιμονοποίησε, «χρυσαυγίτες και λαϊκιστές», το ΚΚΕ τους αποκήρυξε, ο ΣΥΡΙΖΑ έτεινε ευήκοον ους κι άρχισε να διαλέγεται με όσα σκεφτόσουν κι εσύ. Και του έδωσες δύναμη, έκαμε κυβέρνηση, του έδωσες ακόμα περισσότερη δύναμη με το δημοψήφισμα και σε πούλησε. Τώρα κάνει ό,τι έκαναν και οι προηγούμενοι. Σου μιλάει με την ίδια γλώσσα, τη γλώσσα του φιδιού, τη γλώσσα που σου μιλούσαν και οι προηγούμενοι.

Η λεηλασία συνεχίζεται. Για το Ελληνικό δεν θα απολογηθεί κανείς, όπως δεν απολογήθηκε για το PSI. Αντί να σε περιφρονεί ο Βενιζέλος, σε περιφρονεί ο Κατρούγκαλος. Οι άνθρωποι συνεχίζουν να αυτοκτονούν, αλλά τώρα κάνει πως δεν καταλαβαίνει ο Τσίπρας. Η κάθε μέρα γίνεται η κολυμβήθρα του Σιλωάμ, για τα εγκλήματα της προηγούμενης. Σου πουλάνε τρέλα

και ξεπουλάνε τη μάνα τους και τον πατέρα τους. Ομως για το καλό σου. Διότι «δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς». Αναρωτιέσαι αν πρόκειται για βλάκες ή παμπόνηρους - όμως ουδεμία σημασία έχει η απάντηση, σημασία έχει το αποτέλεσμα.

Ομως, στο μεταξύ, η ζωή σου περνάει και χάνεται. Πρόκειται απλώς για χρόνο. Ξοδεμένο χρόνο. Σαν σε ξόδι. Που δεν αφήνει αναμνήσεις. Που δεν περιέχει τη χαρά της δημιουργικότητας. Τα τελευταία επτά-οκτώ χρόνια ήταν ένας σύντομος χρόνος. Σου ζητούν να μην πονάς, διότι κλαίνε. Απευθύνονται μόνον σε όσους ωφελούνται απ’ όλα αυτά, ενώ εσύ, αν δεν ζεις μέσα σε μια μοιρολατρική αμεριμνησία της αμνησίας, τους υπομονεύεις. Οι ημέρες σου,

οι μήνες σου, τα χρόνια σου περνάνε μέσα σε έναν καφκικό εφιάλτη. Μάλιστα βλακώδη. «Χτίζεις» (όχι το μέλλον, αλλά) το αφορολόγητο. Που μετά θα πρέπει να το χτίσεις αλλιώς. Οι εποχές έχουν γίνει αξιολογήσεις. Πας από αξιολόγηση σε αξιολόγηση και κάθε φορά βγαίνεις πιο λειψός. Ποιοι είναι αυτοί που τη μια φορά σου κόβουν το χέρι και την άλλη το πόδι; Ποιος τους αναγόρευσε σε βασιλείς των λυγμών; Ζεις

με τον εφιάλτη του Κόφτη πάνω απ’ το κεφάλι σου. Αύριο θα αρχίσουν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί. Αύριο ο Κούλης θα λέει ότι «παρέλαβα χάος» από την Αριστερά (την ποια;). Και θα ολοκληρώσει το έργο του Τσίπρα με ασφαλέστερον για τους δανειστές τρόπο. Για τον οποίον Τσίπρα

το μόνον που πλέον απομένει είναι η ηρωική έξοδος - τρίχες ηρωική. Θα τη σκέπει απλώς μια ρητορική για βλάκες. Ο άνθρωπος που έκανε τα μνημόνια Ευαγγέλιο (άμα τε και Αποκάλυψη του Ιωάννη) θα ξαναβγεί στις ρούγες των προεκλογικών συγκεντρώσεων με κόκκινες σημαίες - πλην όμως τρύπιες και πλαστικές. Και ας προσπαθεί, όσο ακόμα κατοικεί στο Πραιτώριο, να τρυπώσει σε κάτι το σοσιαλδημοκρατικό. Κι ας εφαρμόζει την πιο αισχρή εκδοχή νεοφιλελέυθερης πολιτικής, όταν έρθει η ώρα των εκλογών πάλι (και με περισσότερο θράσος) θα τάζει παράλληλα προγράμματα και άλλες παραμυθοσαλάτες.

Ομως ο χρόνος, ο δικός σου χρόνος, ό,τι πιο πολύτιμο έχεις, φεύγει και απέρχεται, παρέρχεται χωρίς να τον στέφει η χαρά της ζωής. Γιατί; Σε ποιους χρωστάς τον χρόνο σου; Ποιος και στο όνομα ποιας εξουσίας σού κλέβει τη ζωή σου και σου υπεξαιρεί τους χυμούς της ψυχής σου; Ποιος είναι ο κ. Παππάς; Τον ήξερες κι από παλιά; Σε ποια μάχη ορθώθηκε και κέρδισε γέρας για τον Δήμο; Μόνον

στη δημαγωγία αρίστευσε. Κι αυτός κι εμείς που υποστηρίξαμε τους κιβδηλοποιούς. Αθελά μας - δεν έχει σημασία, το αποτέλεσμα μετράει. Μπήκαμε στο 2017, οι καιροί ου μενετοί, ο χρόνος πλέον μας κάνει πλάκα. Μαζί του και οι δανειστές. Τους δίνει η κυβέρνηση όσα ζητούν κι αυτοί δεν τα παίρνουν, ώσπου να πάρουν κι άλλα.

Τα ίδια το 2010, ίδια και χειρότερα το 2011, το 2012, κόλαση το 2013, Τάρταρα το 2014, πίσω από τις Σκαιές Πύλες το 2015, ούτε που θυμάμαι το 2016,

ως πότε θα πορεύεσαι με την ψυχή στο στόμα προς του χάρου τα δόντια;..

από το "enikos.gr"

Οφειλόμενη απάντηση στο βιβλίο του κ. Γ. Τόλιου για τη μετάβαση στο "εθνικό νόμισμα"

του Όθωνα Κουμαρέλλα

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα νέο βιβλίο που αναφέρεται στο εθνικό νόμισμα και τη μετάβαση σε αυτό. Είναι το βιβλίο του γνωστού στελέχους της ΛΑ.Ε. κ. Γιάννη Τόλιου με τίτλο «Η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα - Αφετηρία εξόδου από την κρίση».

Κατ’ αρχήν είναι πολύ θετικό που στην προσπάθεια ενημέρωσης του κόσμου για τον τρόπο απαλλαγής της χώρας μας από το καθεστώς κατοχής και τις μνημονιακές πολιτικές που το συνοδεύουν, προστέθηκε ένα ακόμη βιβλίο. Ένα βιβλίο που προσπαθεί -τουλάχιστον- να στοιχειοθετήσει το εφικτό πέραν του αναγκαίου μιας διαφορετικής πολιτικής αντίθετης από την ακολουθούμενη, με επίκεντρο την καθιέρωση εθνικού νομίσματος. Ότι και μόνο η συμβολή στο άνοιγμα και στο βάθεμα της συζήτησης για το καίριο αυτό εθνικής σημασίας ζήτημα, δεν είναι αμελητέο στοιχείο της προσπάθειας του συγγραφέα που πρέπει εξ αρχής να επισημανθεί.

Δεν γνωρίζουμε βέβαια κατά πόσο το βιβλίο αυτό απηχεί -επίσης- τις επίσημες απόψεις της ΛΑ.Ε. για το εθνικό νόμισμα, αλλά με δεδομένο ότι το βιβλίο συγγράφτηκε από εξέχον στέλεχός της, μπορούμε με σχετική ασφάλεια να υποθέσουμε, ότι σε μεγάλο βαθμό πέραν της προσωπικής άποψης του συγγραφέα, εκφράζονται και οι θέσεις αυτού του κόμματος.

Έτσι, μια κριτική αποτίμηση του περιεχομένου του βιβλίου, το κατά πόσο, δηλαδή, πετυχαίνει...
να ενισχύσει την άποψη υπέρ του εθνικού νομίσματος, ή την αποδυναμώνει, δημιουργώντας συγχύσεις, καθίσταται αναγκαία και αυτό αποτολμά το παρόν σημείωμα, πάντα με σεβασμό στον συγγραφέα και τη δουλειά του.

Κρίση, ή μεθοδευμένη επιβολή ξένης κατοχής με οικονομικά μέσα;

Το πρώτο που θα παρατηρήσει κανείς διαβάζοντας το βιβλίο είναι ότι ο συγγραφέας αναφέρεται στην κρίση γενικά. Πουθενά όμως, δεν την ορίζει ως το αποτέλεσμα της ξένης κατοχής που επιβλήθηκε στη χώρα με οικονομικά μέσα.

Μια ξένη κατοχή που προετοιμάστηκε μεθοδικά, ήδη από την ένταξή μας στην ΕΟΚ στις αρχές της δεκαετίας του ’80, αλλά κυρίως από το Μάαστριχτ και μετά. Για να πάρει στη συνέχεια συγκεκριμένη μορφή με την εκχώρηση του εκδοτικού δικαιώματος του νομίσματος στην υπερεθνική ΕΚΤ. Η εκχώρηση αυτή είναι αν όχι η αποκλειστική, η κύρια αιτία για την υπερχρέωση της χώρας και τις συνέπειές της. Κατόπιν τα πάντα ήταν εύκολα για τους επίβουλους δήθεν εταίρους μας και τη χρησιμοποίηση αυτής της -επί της ουσίας- χρεοκοπίας ως τη δικαιολογητική βάση της επιβολής του απάνθρωπου καθεστώτος των μνημονίων, με την οριστική συνάμα απεμπόληση κάθε στοιχείου εθνικής κυριαρχίας, με άμεση την προοπτική της συρρίκνωσης, αν όχι της πλήρους εξαφάνισης του ελληνικού εθνικού χώρου.

Γιατί δολοφονήθηκε ο Ρώσος πρέσβης στην Τουρκία;

του Δημήτρη Καζάκη

Η δολοφονία του Ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα της Τουρκίας προχθές αποτελεί κορυφαίο γεγονός, όπως και να το δει κανείς. Φυσικά η δυτική προπαγάνδα από τα ΜΜΕ φρόντισε να το επισκιάσει με την προβολή της εγκληματικής ενέργειας στο Βερολίνο λίγες ώρες αργότερα, όπου μια νταλίκα κυριο-λεκτικά θέρισε -κατά το πρότυπο της Νίκαιας στη Γαλλία φέτος τον Ιούλιο- το συνωστισμένο πλήθος στην κεντρική χριστουγεννιάτικη αγορά της πόλης.

12 νεκροί και 48 τραυματίες με το δράστη άφαντο. Το Χαλιφάτο ανέλαβε την ευθύνη και οι αξιωματούχοι της Γερμανίας κάνουν δηλώσεις για "κατάσταση πολέμου", όπου εκτός όλων των άλλων περιλαμβάνεται και αληθινό πογκρόμ εναντίον μεταναστών και προσφύγων προκειμένου να τους εκτοπίσουν διαμέσου των ρυθμίσεων του Δουβλίνου στην Ελλάδα κι όπου αλλού μπορούν.

Την ίδια ώρα οι Γερμανοί δηλώνουν έτοιμοι να πλήξουν το Χαλιφάτο ως μέτρο ανταπόδοσης του πλήγματος στο έδαφός τους. Πού θέλουν να πλήξουν το Χαλιφάτο; Στο έδαφος της Συρίας πρώτα και κύρια. Κρατήστε το αυτό.

Όσο για τον Ρώσο πρέσβη, δεν υπήρξε κανενός είδους αναταραχή στη Δύση. Δεν ίδρωσε κανενός το αφτί. Ούτε που ένοιαξε κανέναν στην ΕΕ και τις ΗΠΑ. Σκεφτείτε μόνο να ήταν Δυτικός διπλωμάτης, ή πολύ περισσότερο Αμερικανός, το τι θα γινόταν. Θυμηθείτε τι έγινε όταν δολοφονήθηκε ο Αμερικανός πρέσβης στη Βεγγάζη τον Σεπτέμβρη του 2012 από ένοπλες συμμορίες που το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και η ΕΕ εξόπλισαν για να ανατρέψουν τον Καντάφι στη Λιβύη. Και θυμηθείτε ότι ο Αμερικανός διπλωμάτης καριέρας βρισκόταν σε εμπόλεμη ζώνη.

Το ΕΠΑΜ... σπάει την περίεργη σιωπή για το μεταναστευτικό - προσφυγικό

Σχετικά άρθρα: 
- Πρόσκληση στην ημερίδα για το μεταναστευτικό - προσφυγικόζήτημα, 11 Δεκεμβρίου 2016

- Το Πρόγραμμα της Ημερίδας

- Για τις σχέσεις του ΕΠΑΜ με τη ΛΑΕ

Εισηγήσεις:

- "Μια συνεχής Sykes-Picot": Εισήγηση του συγγραφέα/ελληνιστήΠέδρο Ολάγια

-Τα ψηφίσματα των συνεδρίων του ΕΠΑΜ για το Προσφυγικό/Μεταναστευτικό, Θεμ.Συμβουλόπουλος
- Μετανάστευση, δημογραφικό και κοινωνική συνοχή, εισήγηση του ΓιώργουΙεροδιάκονου

Επιτυχημένη κατά κοινή ομολογία ημερίδα
σε ξενοδοχείο της Αθήνας για το μεταναστευτικό - προσφυγικό ζήτημα, όπου παρουσιάστηκαν προτάσεις για την
αντιμετώπιση του προβλήματος και αναλύθηκαν σε βάθος τα αίτια που το προκαλούν

Συγκλονιστικά στοιχεία αναφορικά με το παγκόσμιο ζήτημα
του μεταναστευτικού – προσφυγικού,
παρουσίασε ο γενικός γραμματέας του ΕΠΑΜ
Δ. Καζάκης, στη σχετική ημερίδα που διοργάνωσε με απόλυτη επιτυχία το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο την Κυριακή. Να
σημειωθεί ότι είναι πρώτη φορά που
διοργανώθηκε εκδήλωση – ημερίδα στη χώρα μας με αντικείμενο ένα ζήτημα που
αποτελεί βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της Ε.Ε. και όχι μόνο για τη χώρα μας,
όπως είναι το μεταναστευτικό – προσφυγικό ζήτημα.

Στην ημερίδα, εξετάστηκαν και αναλύθηκαν από τους
ομιλητές τα αίτια και οι επιπτώσεις του προβλήματος, από ιστορική, οικονομική και
γεωπολιτική πλευρά, ενώ
παρουσιάστηκαν οι προτάσεις του ΕΠΑΜ
για την ολοκληρωτική αντιμετώπιση του
προβλήματος. Το ΕΠΑΜ ως γνήσιος και υπεύθυνος πατριωτικός πολιτικός φορέας, έχει μιλήσει δημόσια από την αρχή
πριν ακόμη εμφανιστεί και διογκωθεί στη συνέχεια το πρόβλημα και πρότεινε
ουσιαστικές λύσεις που έχουν άμεσο αποτέλεσμα.

Κοινή συνισταμένη της πλειοψηφίας των ομιλητών, η εφαρμογή των Διεθνών Κανόνων, ενώ το
όλο ζήτημα, τη διαχείριση στα σύνορα, πρέπει να την αναλάβει η Ύπατη αρμοστεία. Παράλληλα, προτάθηκε
ακόμη και το γεγονός της μεταφοράς των προσφύγων σε ευρωπαϊκές χώρες, με
ελληνικά πλοία.

Δ. Καζάκης: Έξοδος από την κρίση και ανασυγκρότηση της χώρας με τις προτάσεις του Ε.ΠΑ.Μ. Star Δράμας, 15/12/2016.

Ο Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρης Καζάκης, στο στο Star βορείου Ελλάδας (Δράμα) και στην εκπομπή "Παρεμβάσεις" με τον Αθανάσιο Φυλακτό. Στην εκπομπή συμμετέχει και ο δημοσιογράφος Απόστολος Ρόσσιος. Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016.

Τον Κόφτη, η σημαία μας τον μάρανε…

Κι όμως, ο κ. Παρασκευόπουλος έχει δίκιο. Ο καθένας μπορεί να καίει μια σημαία και να κρίνεται αναλόγως. Ως ήρωας, ας πούμε, αν καίει μια ναζιστική σημαία, ως προδότης αν καίει τη σημαία της πατρίδας του (αν και για αυτό, όχι απαραιτήτως). Αυτός που καίει μια σημαία κρίνεται πολιτικώς, ηθικώς και παντί άλλω τρόπω, αλλά δεν (πρέπει να θεωρείται ότι) διαπράττει ποινικό αδίκημα.Διότι τότε ποινικοποιείται η γνώμη του. Ο καθένας

μπορεί να έχει όποια γνώμη θέλει για όποια σημαία νομίζει, την κόκκινη, την αμερικάνικη, την ελληνική, την ισραηλινή και όποια άλλη. Η κάθε σημαία, εν προκειμένω η ελληνική, παίρνει το νόημά της απ’ αυτόν που την κρατάει και τον λόγο για τον οποίον την υψώνει. Την ελληνική σημαία κρατούσε και το ΕΑΜ, την ελληνική σημαία κρατούσαν και οι ταγματασφαλίτες. Οι μεν την τιμούσαν, οι δε τη βεβήλωναν. Η σημαία δεν είναι ταμπού, ούτε κάτι α- νόητο, άλλο νόημα έδινε στη σημαία η χούντα, άλλο οι ελεύθεροι πολιορκημένοι στο Πολυτεχνείο.

Ναι, η σημαία είναι εθνικό σύμβολο. Ομως αλλιώς αντιλαμβάνεται το εθνικό σύμβολο ο παρίας, ο κυνηγημένος και ο απελπισμένος κι αλλιώς ο καταπιεστής και ο σμπίρος του. Ο τρόπος που αντιλαμβάνεται τη σημαία ο άνεργος και ο τρόπος που την αντιλαμβάνεται ο εφοπλιστής είναι ταξικός. Τον πρώτον η σημαία τον καίει, ενώ ο δεύτερος απλώς την κλέβει.

Τι πάει να κάνει ο Τσίπρας σε Βρυξέλλες και Βερολίνο;

του Δημήτρη Καζάκη

Σύμφωνα με πηγές του Μεγάρου Μαξίμου, την Τετάρτη ο Πρωθυπουργός θα αναχωρήσει για τις Βρυξέλλες. Το απόγευμα της ίδιας μέρας θα έχει συνάντηση με τον πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη, στην οποία θα συμμετέχουν και οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, Νίκος Κοτζιάς και Ιωάννης Κασουλίδης αντίστοιχα.

Την Πέμπτη, ο κ. Τσίπρας θα συναντήσει σε πρόγευμα τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς, ο οποίος έχει ήδη δηλώσει ότι θα είναι ο "αντίπαλος" της Μέρκελ στις ερχόμενες Γερμανικές εκλογές. Στη συνέχεια θα συμμετέχει στην Προπαρασκευαστική Σύνοδο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών ως παρατηρητής. Γιατί άραγε;

Θα συμμετάσχει επίσης στη Σύνοδο Κορυφής, στο περιθώριο της οποίας θα έχει την ευκαιρία να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ. Ενώ την Παρασκευή ο Αλέξης Τσίπρας συναντάται στο Βερολίνο με την Άνγκελα Μέρκελ.

Τσίπρας και Μέρκελ θα έχουν γεύμα εργασίας στην Καγκελαρία κατά τη διάρκεια του οποίου ο έλληνας πρωθυπουργός θα επιδιώξει να πείσει πως η αξιολόγηση θα πρέπει να κλείσει το συντομότερο δυνατό, χωρίς να τίθενται εκβιαστικά διλήμματα από την πλευρά των εταίρων. Έτσι μας λέει το Μαξίμου.

Ποια είναι η αλήθεια;

Η αλήθεια είναι ότι ο Τσίπρας πάει να "πουλήσει" στους δανειστές ένα σενάριο έκτακτων εκλογών με σκοπό την πολιτική διάσωση της δικής του παράταξης. Γνωρίζει πολύ καλά ότι στο τελευταίο Eurogroup έκλεισαν όλα τα θέματα και οι δανειστές-εταίροι δεν άφησαν κανένα περιθώριο διαπραγμάτευσης. Αποφάσισαν "πρόσθετο μνημόνιο" από τις αρχές του νέου έτους με ό,τι σημαίνει αυτό σε πρόσθετα μέτρα σε βάρος του ελληνικού λαού και της χώρας.

Κρίμα τα νιάτα τους...

του Χρήστου Γιανναρά

Το 1966, ακριβώς πριν από πενήντα χρόνια, ο Μάρτιν Χάιντεγκερ, από τους σημαντικότερους φιλοσόφους στην ευρωπαϊκή ιστορία και κορυ-φαίος του 20ού αιώνα, δήλωνε την αγωνία του, αν μπορεί να υπάρξει πολιτικό σύστημα, και ποιο, ικανό να λειτουργήσει μέσα στον κόσμο που διαμορφώνει η ραγδαία εξελισ-σόμενη τεχνολογία, αυτονομημένη από τις ανθρώπινες ανάγκες, σαν αυτοσκοπός. «Πάντως το συμβατό με την καινούργια εποχή πολίτευμα δεν μπορεί να είναι η δημοκρατία».

Η δραματική, αγωνιώδης αυτή πρόβλεψη γινόταν, όταν δεν υπήρχαν ακόμα “προσωπικοί υπολογιστές” ούτε κινητά τηλέφωνα και η τηλεόραση ήταν ακόμα στα σπάργανα. Γεννούσε τότε στον Χάιντεγκερ πανικό το γεγονός και μόνο της αυτονομημένης από τις ανθρώπινες ανάγκες παραγωγής, η εξέλιξη των μέσων παραγωγής και της παραγωγής σαν αυτοσκοπός. Ηταν κιόλας φανερό ότι η τεχνολογία των μέσων και ο στόχος της παραγωγής δεν απέβλεπαν πια στην ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών. Οι ανθρώπινες ανάγκες υποτάσσονταν στην προτεραιότητα καταξίωσης της παραγωγής ως αυταξίας, αυτή η προτεραιότητα απαιτούσε και τη συνεχή τεχνολογική εξέλιξη των μέσων παραγωγής.

Ο Χάιντεγκερ διαπίστωνε, στη συνέντευξη του 1966, ότι η εξέλιξη της παραγωγικής τεχνολογίας διαστέλλει τον άνθρωπο από την παραγωγή, «τον ξεριζώνει από τη γη του, ενώ (έλεγε) σύμφωνα με την ανθρώπινη εμπειρία και Ιστορία, όσο εγώ τουλάχιστον γνωρίζω, κάθε τι ουσιαστικό και σημαντικό γεννήθηκε μόνο από το γεγονός ότι ο άνθρωπος είχε μια πατρίδα και ήταν ριζωμένος σε μια παρά-δοση».

Διεθνείς «συνεργασίες», κακοδιαχείριση, χρέη και «μητροπολιτικός μεγαλοϊδεατισμός» του δήμαρχου Θεσσαλονίκης

της Άννας Σεμερτζίδου*

1. ΔΙΕΘΝΕΙΣ “ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ” & ΔΑΝΕΙΣΜΟΙ

Ο δήμος Θεσσαλονίκης -καθώς και οι υπόλοιποι δήμοι της χώρας- έχει πολύ στενές εξαρτήσεις και συνεργασίες με την Ελληνογερμανική Συνέλευση και τα κατά τόπους γραφεία των γερμανικών Ιδρυμάτων. Στη Θεσσαλονίκη συνομιλητής του δήμου είναι το πράσινο Ιδρυμα Χάινριχ Μπελ, το οποίο στηρίζει και το έργο της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης. Άλλες διεθνείς συνεργασίες και κατά συνέπεια νέες υποχρεώσεις και υλοποίηση προγραμμάτων αποτελεί το πρόγραμμα ‘’Θεσσαλονίκη Ανθεκτική Πόλη’’ του Ιδρύματος Ροκφέλλερ, τις μελέτες του οποίου εκπονεί η Μητροπολιτική Αναπτυξιακή Εταιρεία Α.Ε., με άγνωστους μετόχους και πρόεδρο την αντιδήμαρχο Λίνα Λιάκου. http://www.mitropolitikithessalonikisae.gr/

Από τα στοιχεία που έχουμε συγκεντρώσει και από τον φετινό απολογισμό του δήμου, η εταιρεία αυτή πρόκειται να εφαρμόσει ένα στρατηγικό σχέδιο δράσης με το όνομα ‘’Θεσσαλονίκη 2030’’. Για την υλοποίηση αυτού του πονήματος των 52 σελίδων χρειάζονται σε πρώτη φάση 50 εκατ. ευρώ. Τα χρήματα θα προέλθουν από δανεισμό των 37,5 εκατ. ευρώ από την ΕΤΕΠ (Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων), την ΕΤΠΑ (Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης) και την Παρευξείνια τράπεζα (Τράπεζα Εμπορίου και Ανάπτυξης Εύξεινου Πόντου – BSTDB), ενώ τα υπόλοιπα 12,5 εκατ. ευρώ θα προέλθουν από ίδια κεφάλαια με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Το Ίδρυμα Ροκφέλλερ και ο ΟΟΣΑ είναι καθοδηγητές του προγράμματος.

Μετανάστευση, δημογραφικό και κοινωνική συνοχή

Η Δημογραφική, ως επιστήμη, ερευνά τους θεμελιώδεις δείκτες πρόβλεψης των παγκοσμίων εξελίξεων, καθώς επίσης και την κατάδειξη ενδεχόμενων μελλοντικών μετρήσεων της εθνικής ισχύος ενός εκάστου κράτους...

του Γιώργου Ιεροδιάκονου*

Είναι προφανές ότι ακραίες δυσμενείς μεταβολές, οδηγούν τόσο την ανθρωπότητα όσο και επί μέρους έθνη σε σοβαρούς κινδύνους, καθ’ όσον οι επιπτώσεις των μεταβολών αυτών είναι δυνατόν να συμπαρασύρουν ευθέως και άλλους βασικούς παράγοντες εθνικής ισχύος, όπως η οικονομία, οι ένοπλες δυνάμεις, η κοινωνική συνοχή κλπ.

Δυστυχώς, ειδικά μετά την εισαγωγή μας στον ζοφερό κύκλο των μνημονίων, το δημογραφικό μέλλον της χώρας μας διαγράφεται ζοφερό ακόμη κι αν δεν υπάρξει μείζων πολεμική αναμέτρηση ή οικολογική ή επιδημιολογική καταστροφή.

Ήδη, με βάση τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, το ισοζύγιο θανάτων-γεννήσεων έχει αντιστραφεί εις βάρος των γεννήσεων (92.984 για το 2015), έναντι 121.785 θανάτων κατά την ίδια περίοδο. Κι άμα συνυπολογίσουμε και τις περίπου 400.000 μεταναστεύσεις εκτός Ελλάδος των πιο παραγωγικών ηλικιών, τότε αντιλαμβάνεστε ότι μιλάμε για δημογραφική κατάρρευση της χώρας.

Μέσα σ’ αυτή την ζοφερή πραγματικότητα, ερχόμαστε να εξετάσουμε κατά πόσο και σε ποιο βαθμό επενεργούν οι εισερχόμενες μεταναστευτικές ροές, είτε αυτοί είναι πρόσφυγες (προερχόμενοι από εμπόλεμες ζώνες) ή παράνομοι οικονομικοί μετανάστες, είτε οτιδήποτε άλλο.

Χτίζοντας μια ιστορία βήμα – βήμα

της Άννας Σεμερτζίδου*

Η εποχή μας άνετα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως εποχή
του χάους στον οικονομικό, εργασιακό, κοινωνικό τομέα. Οι αλλαγές στους τομείς
αυτούς είναι ραγδαίες και ριζοσπαστικές. Στην Ελλάδα γίνονται με εντελώς βίαιο
και εκπληκτικό τρόπο μέσω των προαπαιτούμενων των μνημονιακών δόσεων, ενώ σε
άλλες χώρες θεσμοθετούνται σταδιακά εδώ και χρόνια. Το αξιοσημείωτο είναι πως
για όλες τις χώρες, εντός ευρωπαϊκής ένωσης, μπαίνουν σε εφαρμογή πανομοιότυπα
νεοφιλελεύθερα προγράμματα. Παράδειγμα οι πρόσφατες εργασιακές ανατροπές στη
Γαλλία, όπου έγινε νόμος του κράτους η μεταρρύθμιση του εργασιακού κώδικα σε
βάρος των εργαζομένων. Σύμφωνα με τις «βέλτιστες πρακτικές» της Ευρωπαϊκής
Ενώσεως τροποποιούνται οι συλλογικές συμβάσεις, η εργασία προσαρμόζεται προς
τις ανάγκες της αγοράς και του εργοδότη, θεσμοθετούνται θέσεις μερικής,
προσωρινής, αόριστης εργασίας, που ο εργοδότης μπορεί ν’ απασχολήσει εργαζόμενο
όταν και για όσο διάστημα τον χρειάζεται. Το ίδιο συμβαίνει και στη Βρετανία με
εκατομμύρια άτομα να εργάζονται με συνθήκες «γαλέρας», όπως επικράτησε να
ονομάζονται. Κάτι ανάλογο γίνεται στη Γερμανία, στην Ολλανδία, στην Ιρλανδία
και σε πολλά κράτη – μέλη της Ε.Ε και αλλού. Το σύστημα -ιδιαίτερα στην Ε.Ε.-
δείχνει ένα εντελώς απάνθρωπο πρόσωπο επικαλούμενο την έλλειψη ρευστότητας, τον
κίνδυνο  πληθωρισμού, την επαπειλούμενη
υγεία του τραπεζικού της συστήματος που απαιτεί ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς
των κρατών–μελών και άλλους τεχνοκρατικούς λόγους.

Γιώργης Μανωλιούδης, Μια σπίθα φτάνει... (Αντίσταση Τώρα)

 Ένα εξαιρετικό βίντεο!

Στίχοι, Μουσική: Γιώργος Μανωλιούδης
Ερμηνεία: Γιώργος Μανωλιούδης
Αφήγηση: Δημήτρης Παπαδάκης, Ασπασία Κατσαρού
Μουσική επιμέλεια, ενορχήστρωση: Μιχάλης Σουλτάτος
Λύρα: Γιώργος Μαγγελάκης
Λαούτο, μαντολίνο, φαμπιόλι: Μιχάλης Σουλτάτος

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του Γερμανού υφυπουργού Γιοακίμ Φούχτελ στο Ναύπλιο (Εικόνες)

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στην "6η Ελληνογερμανική Συνέλευση" και την παρουσία του Γερμανού υφυπουργού Χανς Γιοακίμ Φούχτελ, υπεύθυνου της Γερμανικής κυβέρνησης για την Ελλάδα!! (Μοναδικό επίτευγμα σε δημοκρατική υποτίθεται χώρα) πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 3 Νοεμβρίου, στο Ναύπλιο, στην πλατεία Συντάγματος στο ιστορικό κτίριο της πρώτης Ελληνικής Βουλής, στο κτίριο που οι δικαστές Τερτσέτης και Πολυζωίδης αρνήθηκαν να δικάσουν το Γέρο του Μοριά!

Θύματα και πάλι τα παιδιά;

της Αθανασίας Πέτσα*

Αφήνοντας (για λίγο) στην άκρη τον τρόπο με τον οποίο ήρθαν οι μετανάστες στη χώρα μας, γεγονός είναι ότι η Ελλάδα από πέρασμα για την κεντρική Ευρώπη, μετατράπηκε σε τελικό προορισμό, χωρίς βέβαια να ερωτηθεί κανείς γι’ αυτό, ούτε οι Έλληνες, αλλά ούτε και οι μετανάστες, εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία δεν είχε καμιά επιθυμία να παραμείνει στην Ελλάδα.

Τώρα λοιπόν, καλούμαστε όλοι να αποδεχτούμε ως δεδομένη αυτήν την κατάσταση και να δούμε πώς θα την διαχειριστούμε. Και καλούμαστε, από ποιους; Μα, φυσικά, από αυτούς που όχι μόνο δεν έκαναν τίποτα για να την αποτρέψουν, αλλά αντιθέτως, την υποδαύλισαν, θέτοντας ουσιαστικά υπό καθεστώς ομηρίας, τόσο τους νεοεισελθέντες στη χώρα μας, όσο και τον ελληνικό λαό. Αλλά, είπαμε, αυτά θα τα αφήσουμε για λίγο στην άκρη, για να εξετάσουμε τα προβλήματα που έχουν αρχίσει να ανακύπτουν από τις προσπάθειες ενσωμάτωσης των προσφύγων – μεταναστών.

Ένα από αυτά τα ζητήματα, είναι και η κάλυψη των παιδιών των μεταναστών σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

Εννοείται ότι, όπως και όλα όσα αφορούν τους πρόσφυγες, έτσι και αυτό, έχει αφεθεί στην αποκλειστική σχεδόν αρμοδιότητα των ΜΚΟ. Εκεί πέφτουν τα κονδύλια, αυτές αποφασίζουν πώς θα τα διαχειριστούν. Τι υπηρεσίες θα παρέχουν, τι ειδικότητες χρειάζονται να προσλάβουν, όπως και τι εθνικότητας θα είναι οι ειδικοί. Από την πλευρά του κράτους, ο έλεγχος και ο συντονισμός της κατάστασης είναι, ουσιαστικά, υποτυπώδης.

Τώρα όμως, που μπαίνουμε στη λογική της μόνιμης εγκατάστασης αυτών των ανθρώπων στη χώρα μας, γίνεται φανερό ότι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες. Και ποιος καλείται να συνδράμει για να «βγάλει το φίδι από την τρύπα»; Ποιος άλλος από το «κακό» Δημόσιο.

Έτσι, έχουν ξεκινήσει ήδη οι πιέσεις προς τις δημόσιες παιδοψυχιατρικές υπηρεσίες, να οργανωθούν με σκοπό την εξυπηρέτηση των προσφυγόπουλων. Για το σκοπό αυτό, έχουν ήδη ξεκινήσει οι συσκέψεις στις διάφορες ΥΠΕ (Υγειονομικές Περιφέρειες) ανά την Ελλάδα, μεταξύ των ΥΠΕαρχών και των Δ/ντων – υπευθύνων των παιδοψυχιατρικών (π/ψ) δομών.

Στη Β. Ελλάδα, η κατάσταση έχει ως εξής:

Η μοιρασιά του Αλ Καπόνε

του Δημήτρη Καζάκη

Τελείωσε το θρίλερ των τηλεοπτικών αδειών με διαδικασία που δίκαια θα κατέτασσε την κυβέρνηση και τους συμμετέχοντες στην κατηγορία του συνδικάτου του εγκλήματος. Η κυβέρνηση Τσίπρα όρισε αυθαίρετα ότι η "πίτα" της τηλεοπτικής αγοράς θα μοιραστεί στα 4. Γιατί στα 4; Διότι έτσι επιβάλλουν τα διαπλεκόμενα συμφέροντα και ο ξένος παράγοντας.

Κατόπιν επινοήθηκε μια διαδικασία εντελώς πρωτοφανής για τα παγκόσμια δεδομένα. Κεκλεισμένων των θυρών (ζήτω η διαφάνεια!) έγινε πλειοδοσία για τις 4 τηλεοπτικές άδειες. Τύφλα να 'χουν οι μυστικές εταιρείες και το κονκλάβιο που επιλέγει τον Πάπα.

Τι έκαναν πίσω από τις κλειστές πόρτες; Τα αρπακτικά μοιράζονταν την "πίτα" μαζί με τα στελέχη της κυβέρνησης. Γιατί πίσω από κλειστές πόρτες; Για να μην ξέρει κανείς -εκτός από τους άμεσα ενδιαφερόμενους- πώς μοιράστηκε η "πίτα", ποιοι τα άρπαξαν χοντρά, τι ανταλλάγματα υπήρξαν και τι τελικά συμφωνήθηκε. Το απόγειο της διαπλοκής. Η διαπλοκή στη νιοστή δύναμη.

Γιατί όλα αυτά; Πολύ απλά η εντολή από τους κατακτητές της χώρας είναι να μονοπωληθεί όσο δεν παίρνει η ενημέρωση και η ψυχαγωγία στην Ελλάδα. Να μονοπωληθεί έτσι ώστε ο ψυχολογικός πόλεμος και η μαύρη προπαγάνδα εναντίον του ελληνικού λαού να ενταθεί όσο ποτέ άλλοτε. Βλέπετε έρχονται τα πολύ χειρότερα. Έρχεται οσονούπω και ο διαμελισμός της χώρας, που έχει υπογράψει ήδη η κυβέρνηση και έχει αποδεχθεί στο σύνολό του το επίσημο κομματικό και πολιτικό σύστημα.

Για να εθιστεί ο μέσος Έλληνας ακόμη και στο διαμελισμό της χώρας του, θα πρέπει η μαυρίλα της προπαγάνδας να γίνει ακόμη πιο μαύρη, σκέτο έρεβος. Ενώ η επίθεση στο νου, τη συνείδηση και το ηθικό του ελληνικού λαού μπορεί να έχει ήδη ξεπεράσει το επίπεδο της παλιάς χούντας, αλλά τώρα θα πρέπει να ξεπεράσει κάθε ιστορικό προηγούμενο.

Στην αρχή έπρεπε να πειστεί ο λαός ότι το να τεθεί υπό κατοχή των ξένων κέντρων ο ίδιος και η πατρίδα του, είναι για το καλό του. Τώρα θα πρέπει να πειστεί ότι το να καταλυθεί παντελώς η πολιτεία του, να διαλυθεί η χώρα του, να ξεπουληθεί και να διαμελισθεί σε γκρίζες ζώνες είναι μονόδρομος.

Όπως είναι φυσικό οι κυβερνώντες κάλεσαν τους καλύτερους για τη δουλειά αυτή. Με το αζημίωτο βέβαια. Κι έτσι οι τηλεοπτικές άδειες δόθηκαν προς πλειοδοσία, όπως παλιά στον μεσαίωνα έβγαιναν σε πλειοδοσία τα δημόσια αξιώματα. Ίδια λογική, ίδια χούγια, ίδια ιδεολογία, ίδιες επιδιώξεις. Μόνο που για να πλειοδοτήσει κανείς δεν αρκεί να έχει τα περισσότερα, ώστε να αρπάξει πολλά περισσότερα, αλλά θα πρέπει να έχει και τα κατάλληλα προσόντα για καναλάρχης.