«ΟΧΙ» στο νέο Ράιχ, το χρέος και το ευρώ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η εξαγγελία προκήρυξης δημοψηφίσματος έρχεται ως φυσική συνέχεια του σχεδιασμού του θεάτρου της “διαπραγμάτευσης” με τους τυράννους της πατρίδας. Φυσική συνέχεια, αφού η τερατώδης συμφωνία των υποτιθέμενων εταίρων δεν θα μπορούσε να υπερψηφιστεί από όλους τους βουλευτές της συγκυβέρνησης με αποτέλεσμα την επί της ουσίας απώλεια της δεδηλωμένης.

Η κυβέρνηση μας ζητά να πούμε όχι στην πρόταση των δανειστών, αλλά δεν μας αναφέρει τι προτείνει η ίδια να γίνει. Να αποδεχτούμε τη δική της πρόταση των περίφημων πια 47 σελίδων, που μας οδηγεί στο ίδιο καταστροφικό αποτέλεσμα με εκείνο των δανειστών, ή να συνεχιστεί μια ατέρμονη και στο διηνεκές διαπραγμάτευση με τη χώρα να καταστρέφεται και το λαό να εξαθλιώνεται;

Διότι προφανώς το δημοψήφισμα θα είχε νόημα, αν σε αντιπαραβολή ετίθεντο από τη μια πλευρά οι «προτάσεις» των δανειστών και από την άλλη πλευρά μια ρηξικέλευθη πρόταση διεξόδου με άρνηση όλων των πολιτικών που μας οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο.

Δεν τίθεται όμως έτσι το δίλημμα προς τον ελληνικό λαό. Διότι τότε θα γίνονταν σε όλους φανερό, ότι ομαλή πορεία της χώρας με σεβασμό στη δημοκρατία και με οικονομική ανάπτυξη, είναι αδύνατη στο στενό πλαίσιο που έχουν επιβάλει οι δανειστές και έτσι η ανατροπή και η ρήξη μαζί τους, -κήρυκας των οποίων υπήρξε κάποτε και ο ΣΥΡΙΖΑ- είναι αναπόδραστη.

Παρ’ όλα αυτά, η ευκαιρία που δίνεται στον ελληνικό λαό με την αποτύπωση ενός βροντερού ΟΧΙ στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι μεγάλη. Αφού -και εφ’ όσον βέβαια πραγματοποιηθεί τελικά το δημοψήφισμα- αυτό που θα κυριαρχήσει δεν θα είναι τα παραπειστικά ερωτήματα που θέτει η κυβέρνηση αλλά θα είναι το ΝΑΙ στην υποδούλωση της Ελλάδας, ή το ΌΧΙ στο νέο Ράιχ, το χρέος και το ευρώ.

Καλούμε λοιπόν την κυβέρνηση να το τολμήσει.

Ας δώσει τη δυνατότητα επιτέλους ουσιαστικού πολιτικού διαλόγου στον ελληνικό λαό, που ποτέ δεν αποτολμήθηκε. Ας κάνει αληθινό δημοψήφισμα αφού πρώτα ενημερωθεί ο λαός για τις εναλλακτικές. Ας κάνει δημοψήφισμα για το βασικό και θεμελιώδες: Θέλει ο ελληνικός λαός να συνεχίσει με όρους αποικίας στο ευρώ και με την εξυπηρέτηση του χρέους, ή όχι;

Αυτό είναι το μοναδικό αληθινά δημοκρατικό δημοψήφισμα που οφείλει να γίνει τώρα. Γιατί δεν θέτει αυτό το ερώτημα - που ήδη συζητά ολόκληρη η ελληνική κοινωνία; Τι φοβάται; Μήπως κι ο ελληνικός λαός παρά την τρομοκρατία και την παραπληροφόρηση δώσει εντολή να καταγγελθεί το χρέος και να φύγουμε από το ευρώ;

Το ΕΠΑΜ -όπως και την εποχή της πρότασης Παπανδρέου για το δημοψήφισμα- υποστηρίζει τη διεξαγωγή του και θα συμμετάσχει ενεργά, επειδή γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι -έτσι κι αλλιώς- το ΟΧΙ δεν θα αφορά μόνο ή απλά στα τελεσίγραφα των δανειστών, αλλά και στην ενδοτική πολιτική της υποτέλειας απ’ όπου κι αν προέρχεται.

Σε κάθε περίπτωση, μαζί μ' αυτό το πρώτο μεγάλο ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, το ΕΠΑΜ θα πρωτοστατήσει και για πολλά άλλα αναγκαία ΟΧΙ, σαν κι εκείνα που επανειλημμένως βροντοφωνάξαμε στην πολυχιλιετή ιστορία μας.

Αθήνα 27 Ιουνίου 2015

Ένα δημοψήφισμα που τρέμουν όλοι, ακόμη και η ίδια η κυβέρνηση.

του Δημήτρη Καζάκη

Ο Αλέξης Τσίπρας εισηγήθηκε δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου, δηλαδή ουσιαστικά σε μια εβδομάδα, για το "τελεσίγραφο" όπως αποκάλεσε τις τελευταίες απαιτήσεις των δανειστών. Δεν διευκρίνισε όμως τι θα γίνει αν μέσα στο σαββατοκύριακο αποσύρουν οι δανειστές το τελεσίγραφο και επαναφέρουν την πρόταση της ίδιας της κυβέρνησης των 47 σελίδων με μέτρα κοινωνικής σφαγής και ύφεσης.

Ούτε διευκρίνισε τι θα γίνει αν επικρατήσει το ΟΧΙ, που και ο ίδιος φαίνεται να υποστηρίζει. Θα συνεχίσει την ίδια πορεία "διαπραγμάτευσης" μέχρις ολοκληρωτικής εξόντωσης της ελληνικής οικονομίας κάτω από το βάρος της εξυπηρέτησης του χρέους και του ευρώ; Ή θα δρομολογηθεί η έξοδος από το ευρώ και η καταγγελία του χρέους;

Προσωπικά δεν μας έπεισε η εξαγγελία του κ. Τσίπρα. Δεν μας έπεισε ότι θέλει πραγματικά δημοψήφισμα. Αν το ήθελε πραγματικά δεν θα έστελνε εκτάκτως χθες το βράδυ τους Δραγασάκη καιι Τσακαλώτο στον Ντράγκι. Αν το ήθελε θα έδινε τη δυνατότητα αληθινού πολιτικού διαλόγου για να ξεκαθαριστεί το βασικό ερώτημα που θα κριθεί στο δημοψήφισμα. Αν το ήθελε δεν θα το πρότεινε εντός μιας εβδομάδας, όταν ξέρει πολύ καλά ότι με μεγάλη δυσκολία μπορεί να ανταποκριθεί ο κρατικός μηχανισμός με στήσιμο κάλπης, κοκ.

Αν πραγματικά το ήθελε αυτός και οι δικοί του, συμπεριλαμβανομένης και της εσωκομματικής του αντιπολίτευσης, θα παρουσίαζαν εναλλακτικές προτάσεις στον ελληνικό λαό. Εναλλακτικές της λογικής των μνημονίων και της εξάρτησης από το ευρώ. Όχι εναλλακτικά μνημόνια, το ένα χειρότερο από το άλλο, που έχει έως σήμερα παρουσιάσει η κυβέρνησή του.

Πάντως εμείς του λέμε να το τολμήσει. Να μην το κάνει όπως ο Γ. Παπανδρέου όταν για ξεκάρφωμα πρότεινε δημοψήφισμα στις 31/10/2011. Ας το τολμήσει. Ας δώσει τη δυνατότητα επιτέλους ουσιαστικού πολιτικού διαλόγου στον ελληνικό λαό. Ας κάνει αληθινό δημοψήφισμα αφού πρώτα ενημερωθεί ο λαός για τις εναλλακτικές. Ας κάνει δημοψήφισμα για το βασικό και θεμελιώδες: Θέλει ο ελληνικός λαός να συνεχίσει με όρους μαζικής εξόντωσης στο ευρώ και με την εξυπηρέτηση του χρέους, ή όχι;

Αυτό είναι το μοναδικό αληθινά δημοκρατικό δημοψήφισμα που οφείλει να γίνει τώρα. Γιατί δεν θέτει αυτό το ερώτημα - που ήδη συζητά ολόκληρη η ελληνική κοινωνία; Τι φοβάται; Μήπως κι ο ελληνικός λαός παρά την τρομοκρατία και την παραπληροφόρηση δώσει εντολή να καταγγελθεί το χρέος και να φύγουμε από το ευρώ;

Τέλος, τι θα κάνει ο κ. Τσίπρας για να προστατεύσει τη χώρα από τις εχθρικές ενέργειες του Ντράγκι και του τραπεζικού καρτέλ; Τι θα κάνει για να μην κλείσουν οι τράπεζες την Δευτέρα; Τι θα κάνει για να μην γενικευτεί το bank run; Τι θα κάνει για να μη προσχωρήσουν οι τράπεζες σε στάση πληρωμών προς το εσωτερικό για να εκβιάσουν καταστάσεις; Ή μήπως είναι κάτι που επιθυμεί κι ο ίδιος για να τρομοκρατηθεί ο κοσμάκης; Τσιμουδιά για όλα αυτά.

Πάντως ένα είναι σίγουρο. Ακόμη και με τις λογικές που εισηγείται το δημοψήφισμα ο Τσίπρας, όσο κι αν θέλει να παραπλανήσει τον κόσμο, το σίγουρο είναι πώς αν τελικά έχουμε δημοψήφισμα αυτό που θα κυριαρχήσει είναι το ΝΑΙ στην υποδούλωση της Ελλάδας, ή ΌΧΙ στο νέο Ράιχ, το χρέος και το ευρώ. Κάντε το λοιπόν κ. Τσίπρα αν τολμάτε. Εμείς πάντως, όπως και την εποχή της πρότασης Παπανδρέου για το δημοψήφισμα, το υποστηρίζουμε γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι το ΟΧΙ δεν θα αφορά μόνο ή απλά τα τελεσίγραφα των δανειστών, αλλά και τη δική σας, κ. Τσίπρα, ενδοτική πολιτική της υποτέλειας στην αποικιοκρατική Ευρώπη.

ΣΟΚ! Ο ΟΗΕ υπέρ της ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ διαγραφής χρέους

Η Ελλάδα απείχε(!!!) από την ψηφοφορία του ΟΗΕ για τη δημιουργία ενός νομικού πλαισίου σχετικά με τις διαδικασίες αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους, που έγινε την Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου 2014, καθώς η κυβερνώσα συμμορία και το υπόλοιπο πολιτικό σκυλολόι τους, έκριναν πως το θέμα δεν τους αγγίζει βεβαίως-βεβαίως ή, ακόμα χειρότερα, αυτές ήταν, απλά, οι εντολές που έλαβαν από τα αφεντικά τους και σαν πιστά πολιτικά αρχικοπρόσκυλα που είναι, υπάκουσαν κουνώντας δουλικά την ουρά τους.

Στην ψηφοφορία απείχαν όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτός από τη Γερμανία, τη Βρετανία, τη Φινλανδία και την Τσεχία που μαζί με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και την Ιαπωνία ψήφισαν αρνητικά. Στην ψηφοφορία ψήφισαν «ναι» 124 χώρες, «όχι» 11, ενώ απείχαν 41 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Η απόφαση του ΟΗΕ χαιρετίστηκε από τον Αργεντινό υπουργό Εξωτερικών Héctor Timerman, ο οποίος σημείωσε ότι με αφορμή το ψήφισμα θα δημιουργηθεί ένα νέο σύστημα «που σέβεται την πλειοψηφία των πιστωτών και επιτρέπει σε χώρες να βγουν από την κρίση με βιώσιμο τρόπο».

Ο εκπρόσωπος των ΗΠΑ - μιλώντας εκ μέρους αυτών που διαφωνούσαν- ισχυρίστηκε ότι η ψήφιση ενός μηχανισμού αναδιάρθρωσης των κρατικών χρεών θα προκαλούσε «οικονομική ανασφάλεια ( σ.σ. χααααχαχαχα!) που θα μπορούσε να επηρεάσει τις ανεπτυγμένες χώρες», προσθέτοντας ότι υφίσταται ήδη άλλωστε, μηχανισμός υποστήριξης των κρατών που αντιμετωπίζουν προβλήματα: το ΔΝΤ (σ.σ. α ρε κλωτσές που θέλετε).

Ο γ.γ. του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρης Καζάκης σχολιάζει την απόφαση, αναλύοντας τις ευεργετικές ιδιότητες που θα μπορούσε να έχει για τη χώρα μας, σε περίπτωση που, κάποια στιγμή επιτέλους, αποφασίζαμε να ξεμπερδέψουμε οριστικά και αμετάκλητα με όλους αυτούς τους πολιτικούς βρυκόλακες που έχουν κατσικωθεί στο σβέρκο μας εδώ και 4 δεκαετίες.

Για όποιον ενδιαφέρεται, μπορεί να δει το ψήφισμα εδώ http://taxcoach.gr/wp-content/uploads...

Το δημόσιο χρέος, η ανάγκη διαγραφής του και το Εθνικό νόμισμα - Μερικές ξεκάθαρες απαντήσεις σε αντίστοιχες εύλογες ερωτήσεις.

του Όθωνα Κουμαρέλλα

1. Πώς δημιουργήθηκε το χρέος; Σε ποιους χρωστάμε σήμερα και γιατί;

Η ιστορία του ελληνικού δημόσιου χρέους ξεκινά από την εποχή του αγώνα για την ανεξαρτησία το 1823. Μετά από σκληρούς αγώνες και 4 χρεοκοπίες που προηγήθηκαν φτάσαμε στη σημερινή εποχή. Το προ μνημονίων χρέος που είχε φτάσει το 2010 στα 300 δις ευρώ οφείλεται:

α) Στο προ της ένταξης μας στη ΟΝΕ και το ευρώ δραχμικό χρέος, επιβαρυμένο με τα πολύ υψηλά επιτόκια της εποχής που προηγήθηκε και χαρακτηρίζονταν από πολύ υψηλό πληθωρισμό, το οποίο εν μια νυκτί την Πρωτοχρονιά του 2002 μετατράπηκε σε χρέος σε σκληρό ευρώ με όλη τη δυναμική που περιέκλειαν τα πολύ υψηλά επιτόκια με τα οποία ήταν επιβαρυμένο. Με δεδομένο, ότι η χώρα είχε παραδώσει το εκδοτικό δικαίωμα του νομίσματος στην ΕΚΤ, συνεπώς αδυνατούσε πλέον να εξυπηρετεί το χρέος με το τύπωμα χρήματος, ή και μέσω της δια του πληθωρισμού διάβρωσής του, και με δεδομένο, επίσης, το ελλειμματικό εμπορικό ισοζύγιο, ο μόνος τρόπος για την αποπληρωμή του χρέους ήταν η προσφυγή σε νέο δανεισμό. Έτσι με την κεφαλαιοποίηση των τόκων και την προσθήκη των νέων επιτοκίων πάνω στα παλιά, το χρέος ήταν λογικό να εκτοξευθεί και η χρεοκοπία θα έρχονταν με μαθηματική ακρίβεια αργά, ή γρήγορα. Και επειδή αυτό ήταν γνωστό σε όλους ότι θα συνέβαινε με την ένταξή μας στην ΟΝΕ, τόσο στις ελληνικές κυβερνήσεις, όσο και στις ευρωπαϊκές, για το λόγο αυτό και μιλάμε για εξ αρχής δόλια μεθόδευση παγίδευσης της πατρίδας μας σε μια ανεπίστροφη πορεία προς τη χρεοκοπία, προκειμένου μέσω του χρέους ως πρόσχημα και με εργαλείο το ευρώ να μετατραπεί η χώρα σε δουλοπαροικία χρέους και στη συνέχεια σε υποσαχάριου τύπου ειδική οικονομική ζώνη στην περιφέρεια μιας γερμανοκρατούμενης Ευρώπης.

β) στην παραπάνω γενεσιουργό αιτία, που αποτελεί και την απαρχή της προδοσίας και του σύγχρονου δωσιλογισμού, προστέθηκε η σταδιακή αύξηση του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου της χώρας, εξ αιτίας της αποσάθρωσης της παραγωγικής βάσης λόγω τόσο της εφαρμογής των οδηγιών της ΕΕ, όσο και αυτής καθ’ αυτής της ένταξης στο σκληρό νόμισμα, που κατέστησε την οικονομία μας ακόμα λιγότερο ανταγωνιστική, με συνέπεια να δημιουργούνται πρόσθετα ελλείμματα που μόνο με -επίσης πρόσθετο- δανεισμό μπορούσαν να καλυφθούν.

γ) στα παραπάνω προστίθενται η κακοδιαχείριση, η σπατάλη σε περιττές δαπάνες για μη

Επαίσχυντο το τέλος

του Γιώργου Δελαστίκ

Τι είναι αυτά που είπε ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Βαρουφάκης στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε στο Λουξεμβούργο το βράδυ της Πέμπτης, αμέσως μετά τη λήξη της συνεδρίασης της Ευρωομάδας και τα οποία σχεδόν «εξαφανίστηκαν» από τα μέσα ενημέρωσης στη συνέχεια; Φρίξαμε κυριολεκτικά μόλις ακούσαμε τι αποκάλυψε ο Γ. Βαρουφάκης ότι πρότεινε η κυβέρνηση Τσίπρα στους Γερμανούς και στους υπόλοιπους δανειστές, με φορέα τον ίδιο τον Βαρουφάκη! Δεν περιμέναμε να προτείνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ την αφαίρεση ουσιαστικά όλων των οικονομικών αρμοδιοτήτων από κάθε ελληνική κυβέρνηση και την ουσιαστική εκχώρησή τους σε ανδρείκελα των δανειστών και του Τέταρτου Ράιχ της Γερμανίας!

Ας δούμε όμως τις επονείδιστες προτάσεις της κυβέρνησης Τσίπρα πιο συγκεκριμένα. Όπως είπε ο Βαρουφάκης στη συνέντευξή του, μεταξύ άλλων, η ελληνική κυβέρνηση πρότεινε δυο πράγματα. Πρώτον, την εκχώρηση της συλλογής των εσόδων του κράτους σε μια Ανεξάρτητη Αρχή Φόρων και Τελών. Δεύτερον, το διαρκή έλεγχο της εκτέλεσης του προϋπολογισμού σε ένα ανεξάρτητο από την κυβέρνηση, όπως υπογράμμισε ο Γ. Βαρουφάκης, Δημοσιονομικό Συμβούλιο. Μάλιστα, κατά την κυβερνητική πρόταση όπως την παρουσίασε ο υπουργός Οικονομικών, αυτό το Δημοσιονομικό Συμβούλιο θα έχει την εξουσία σε περίπτωση που διαπιστώνει ότι κατά την εκτέλεση του προϋπολογισμού παρουσιάζονται αρνητικές αποκλίσεις από τους στόχους (λιγότερα έσοδα, περισσότερα έξοδα), να αποφασίζει και να προβαίνει το ίδιο σε οριζόντιες περικοπές σε όλα τα υπουργεία! Με άλλα λόγια, οι κυβερνητικές προτάσεις εκχωρούν τόσο τη συλλογή των εσόδων του κράτους όσο και την παρακολούθηση της εκτέλεσης του προϋπολογισμού, σε δήθεν «ανεξάρτητες αρχές». Γιατί όμως οι πολίτες θα προσέρχονται στις κάλπες και θα εκλέγουν κυβερνήσεις από τη στιγμή που οι κυβερνήσεις αυτές θα έχουν εκχωρήσει σε μη εκλεγμένους ιδιώτες το σύνολο ουσιαστικά της οικονομικής πολιτικής;

Η κυβέρνηση Τσίπρα προβαίνει σε απαράδεκτες υποχωρήσεις, με μοναδικό στόχο